Logo De-mouge.com

BDSM verhalen

Verhaal laten plaatsen?

Heb jij een interessant verhaal geschreven dat je graag wil laten publiceren op onze website?

Dan willen wij graag jouw verhaal ontvangen en na beoordeling op onze website publiceren.

Haar trillende lippen gingen uit elkaar en gaven hem toegang tot haar pruilende mond. Zijn ene hand legde hij stevig op haar achterhoofd, terwijl de andere gracieus zijn grote gereedschap in haar opening leidde. Om zijn dominantie te tonen, begon zijn eerste krachtige stoot achter in haar keel. Gedempt gekreun sprak boekdelen over haar onderwerping en wakkerde zijn honger aan om haar gezicht te neuken.

Zijn hoofd viel achterover en zijn ogen sloten zich terwijl hij genoot van het gevoel van haar tong die langs de lengte van zijn schacht gleed. Ze had geen keuze wat betreft de snelheid of afstand van zijn stuwkracht. Speeksel daalde uit haar mond waardoor het in en uit glijden makkelijker werd op zijn stijve pik. Ze voelde de druppels nattigheid op haar borst landen, maar deed geen moeite ze af te vegen. Ze trok zich terug uit de warmte van haar mond en zijn ballen werden op haar lippen gelegd. Ze zoog op de ene en dan op de andere en masseerde ze royaal met haar tong. Een zucht ontsnapte hem maar ging verloren in de extase van haar zuigen.

Genoeg schreeuwde hij. Je gaat dit niet zo gemakkelijk laten verdwijnen. Je bent ongehoorzaam geweest en je zal gepast gestraft worden. Daarmee trok hij haar overeind aan de greep die hij op haar had. Hij stapte uit zijn broek en bracht haar naar een plaats in het midden van de vloer. Ze stond op de plaats met kettingen die van het plafond naar beneden kwamen en kettingen op de vloer. Haar lichaam begon te trillen bij de gedachte aan wat komen ging.

Haar hemd werd uitgedaan, maar haar zijdezachte, doorweekte kruis slipje liet ze aan haar zitten. De ringen aan haar halsband en riem flikkerden in het licht, net als het vocht uit haar kruis. Hij lachte een kwade grijns terwijl hij met een vinger over haar clitje ging.

Haar handen werden geboeid in een zacht bontmateriaal en dan boven haar hoofd gebracht om vast te maken aan een ketting aan het plafond. Hoewel de ketting een beetje extra ruimte had, moest ze ze toch omhoog houden tot ze anders werd geleid. Haar benen werden gespreid en bij de enkels aan de vloer vastgeketend met dezelfde soort bontvoering als de polsboeien. De ring aan de achterkant van haar riem was bevestigd aan een ketting aan het plafond die haar op haar tenen deed staan. Hij dwong haar voorover te leunen en legde een andere ketting van de vloer naar haar halsband.

Ze wachtte terwijl hij het perfecte voorwerp voor haar straf uitkoos. Ze was verrast toen hij de riem van zijn afgedankte onderbroek pakte. Haar lichaam verstijfde bij het horen van het kraken van het leer toen het loskwam uit de laatste lus van zijn broek. Hij liep terug naar haar en onderzocht zijn eigendom dat voor hem uitgespreid lag.

Zijn vingers wreven buiten het slipje en schoven toen bij haar naar binnen waarbij hij het kruis van haar slipje meenam. Hij schoof diep in haar gat en maakte het slipje zo nat mogelijk. Ze kreunde en zuchtte van genot en een beetje pijn van de ruwe behandeling.

Plotseling sprong ze op toen haar slipje zonder waarschuwing van haar werd gerukt. Hij uitte zijn amusement met een boze lach terwijl hij aan haar hoofd kwam staan. Hij bond het slipje over haar gezicht en zorgde ervoor dat het kruis zowel haar neus als haar mond bedekte.

Geen mondknevel vandaag mijn liefste alleen de geur en smaak van je eigen sappen. De vloeistof die je zonder mijn toestemming hebt gemaakt. Hij likte zijn vingers af terwijl hij verder praatte. Eens kijken of je net zo van je zoete nectar geniet als voor ik thuiskwam.

Zijn riem landde snel en hard op haar parmantige billen. Hij sloeg opnieuw en opnieuw, af en toe landend op haar open kruis. Pijn schoot door haar heen, wat resulteerde in meer vocht uit haar onderlichaam. Welts en roodheid bedekten haar billen maar hij was nog niet klaar. Tussen de slagen door gaf hij een preek over ongehoorzaamheid. Tranen vloeiden zowel van schaamte als van de pijn die hij haar toebracht.

Tussen het snikken door gaf ze toe wat ze verkeerd had gedaan en smeekte om vergiffenis. Haar woorden waren aan dovemansoren gericht toen hij haar karmozijnrode wangen bleef slaan. Gejammer en het kraken van de riem vulde de kamer tot ze beiden uitgeput waren. Hij kwam weer bij haar gezicht staan en schoof haar slipje en pik diep in haar mond. Met slechts een paar korte stoten ontplofte hij in haar mond. Zijn sperma sijpelde door het zijdeachtige slipje en in haar keel. Hij zakte in elkaar op een stoel terwijl zij geketend op haar plaats bleef zitten. Hij had in zijn hoofd dat ze de volgende keer niet zo snel ongehoorzaam zou zijn. Na enkele ogenblikken bracht hij klemmen naar haar tepels en naar haar kutlippen. Hij ging achter haar zitten met een kleine peddel en begon haar welbespoten kont te peddelen. Elke slag maakte een beweging die aan haar tepels en lippen rukte. Geschreeuw uit het diepste van haar buik kwam de kamer in.

Toch stopte hij niet.

Hij sprak terwijl hij sloeg. Haar oren suisden van zijn woorden.

Je zult niet meer ongehoorzaam zijn. Heb ik gelijk?

Ja meneer.

Volle zinnen slet. Eiste hij.

Door de tranen en het geschreeuw slaagde ze erin te spreken zoals hij wenste.

Ja meneer u heeft gelijk. Ik zal niet meer ongehoorzaam zijn.

Zijn pik had weer nieuwe energie gekregen en begon weer te groeien. Hij stond achter haar en gleed zonder moeite in het druipende gat. Haar heupen vasthoudend stootte hij diep en hard in haar, wetend dat haar klemmen de pijnscheuten door haar lichaam zouden voortzetten. Haar natte gat van links naar rechts oprekkend en dan omhoog glijdend om haar kont te vullen met zijn grote lul en hetzelfde te doen met haar strakke gat bleef hij de les lezen. Ze moest keer op keer herhalen dat ze klaar was met haar ongehoorzame gedrag. Eindelijk overtuigd van haar oprechtheid vulde hij haar kont met zijn hete witte vocht en liet zich uit haar gespannen kont zakken.

Opnieuw ging hij achter haar zitten. Reikend naar het dienblad naast hem haalde hij een buttplug en een vibrator tevoorschijn. Hij legde beide op hun juiste plaats en begon zijn kut los te maken van haar opsluiting. Ze zakte meteen in elkaar op de vloer toen de laatste van de kettingen werd losgemaakt. Met de buttplug stevig op zijn plaats en de vibrator op hoge snelheid liet hij haar op handen en knieën naar de badkamer kruipen.

Ga in het bad slet. Beval hij.

Ze deed het zonder aarzelen.

Kniel nu voor je Meester.

Weer deed ze wat haar was opgedragen.

Met een hand pakte hij zijn zacht wordende pik vast en met de andere leunde hij op de muur achter haar. Zijn hete pis liep van haar gezicht naar haar kut en bracht haar in een orgasme.

Hij liet haar opzij schuiven zodat hij kon instappen en douchen. Hij nam een lange, ontspannende, warme douche voordat hij haar plug, slipje en vibrator verwijderde.

Hij sprak nog een keer tegen haar voordat hij de kamer verliet.

Douche en kom terug naar mij in de slaapkamer.

Bron

Na het avond eten moest ze zich bij hem melden, had ze eerder die dag te horen gekregen. Een onbestemd gevoel nam bezit van haar en nestelde zich in haar buik, ze vroeg zich af wat de aanleiding was voor het bij hem melden en tegen de tijd dat het zover was had de onrust haar hele lichaam in zijn greep.

Hij liet haar binnen, zelf zat hij op een stoel en liet haar staan. Ze wist dat het niet gepast was als dienstmeisje om ongevraagd bij de Heer des Huizes aan tafel te gaan zitten dus bleef ze staan, zich erg bewust van de verhoudingen tussen hen, de macht die hij uitstraalde en de volgzaamheid waarin zij zich diende te schikken. Hij vroeg haar of ze wist waarvoor hij haar gevraagd had zich te melden, ze schudde haar hoofd, nee ze had geen idee. Hij keek haar aan zonder iets te zeggen, ze schrok van de koele blik in zijn ogen, waarom keek hij haar zo aan? Ineens drong het tot haar door, ‘Nee Meneer’, antwoordde ze, ;’ik weet niet waarom ik me bij u moest melden.’

Zonder te reageren stond hij op en sommeerde haar om te gaan zitten, ze sloeg haar benen over elkaar en keek toe hoe hij uit een andere kamer een (kinder)schoolbord pakte. Ze zag hem met norse blik naar haar benen keken, hij plaatste het schoolbord voor haar en baste dat ze haar benen niet over elkaar mocht doen. Of ze niet wist welke regels er in dit huis golden voor het dienende personeel? Ze schudde haar hoofd, weer die grijze en koele blik die haar aankeek, of eigenlijk meer die haar opnam, en weer werd er niet door hem gesproken. Ze voelde hoe een bepaalde onzekerheid grip op haar kreeg en ze herinnerde zich een gevoel dat ze voor het laatst gevoeld had toen ze nog een jong meisje was, onzeker, zenuwachtig en giebelend als reactie op de nervositeit die bezit van haar nam. ‘U bedoelt de regel dat ik mijn benen niet over elkaar mag slaan Meneer?’ vroeg ze, terwijl ze een klein wit krijtje pakte en naar het schoolbord keek. Er ging een enorme aantrekkingskracht uit van het bord, ze vroeg zich nog steeds af waarom hij het hier geplaatst had, moest ze strafregels schrijven? Die gedachte triggerde een ander soort balorigheid in haar, ineens zag ze de Heer des Huizes voor zich als Schoolmeester, en zij was het schoolmeisje dat haar best deed te doen alsof ze naar hem luisterde maar dat ondertussen haar visie op zijn autoritaire verschijning probeerde te vangen in een tekening.

Hij was nog steeds aan het praten, ze ving flarden op uit zijn woordenstroom die maar niet leek te stoppen, met een schok bleef haar hand met krijtje boven het bord hangen toen ze de woorden ‘CP’ hoorde, vragend keek ze hem aan en vroeg hem wat hij hiermee bedoelde? Met weinig geduld in zijn stem legde hij uit dat CP stond voor Correctional Punishment maar in gedachten hoorde ze hem zeggen Correctional Pleasures, en ze moest enorm haar best doen niet in de lach te schieten. Het was haar niet gelukt haar binnenpretje volledig van hem weg te houden en met een zekere geïrriteerdheid in zijn stem vroeg hij haar wat er zo grappig was? ‘Niet Meneer,’ antwoordde ze, ‘maar…ehh…ik…’

‘Ja meisje, vertel, schiet een beetje op want ik heb niet de hele dag de tijd en als Heer des Huizes heb ik zeer weinig zin om op mijn vrije zondagmiddag zich niet naar behoren gedragende dienstmeisjes te moeten corrigeren’

Zijn woorden bleven in haar hoofd hangen, het was alsof iets anders in haar het van haar overnam. Ze werd ineens een klein meisje, negeerde zijn reactie en keek naar de tekening die ze zojuist op het schoolbord had gemaakt. Ongeduldig keek hij naar haar, daar het schoolbord van hem afgedraaid stond kon hij niet zien welke tekening zij zojuist gemaakt had, hij stapte met een resolute beweging om het bord heen om een slecht gelukte persiflage van zichzelf te zien. Met boze blik keek hij haar aan en zei: ‘Dus zo zie je mij? Vind jij het normaal dat jij je baas op deze manier te kijk zet? Dat je zo’n absurde tekening van mij maakt terwijl ik jou de regels van dit huishouden probeer uit te leggen?

Ze kon de twinkeling in haar ogen niet onderdrukken terwijl ze antwoordde: ‘Nee Meneer, u heeft gelijk….’, ze pakte een blauw krijtje, kleurde een blauw rondje op het schoolbord en keek hem weer aan, ‘…zo, nu klopt het wel.’ zei ze met tevreden blik. Bozig draaide hij zich richting het schoolbord om te zien dat haar mislukte tekening nu was gecomplementeerd met een blauwe grote neus.

‘NU heb ik er genoeg van!’, hij pakte haar bij de arm en plaatste haar voor de grote eetkamer tafel. ‘Buig maar voorover, ik heb je genoeg geprobeerd uit te leggen over het nut van huiselijke discipline en het feit dat jij bij het tekenen van je contract toen je hier in dienst kwam akkoord gegaan bent met disciplinaire maatregelen mocht jouw werk gedrag dit vereisen. Dus ga bij die tafel staan, je krijgt om te beginnen twintig tikken met deze plak. Ze zullen hard en snel elkaar opvolgen, ze zullen pijn doen en ze zijn pas een begin van wat jou allemaal nog te wachten staat!’

Het was zo snel gebeurd dat ze zich maar terdege bewust was van de positie waarin ze zich bevond, voorover gebogen over de grote houten eetkamer tafel, haar rokje dat strak over haar billen spande, ongetwijfeld was de kanten rand van haar zwarte kousen zichtbaar en ze moest de neiging onderdrukken om haar rokje omlaag te trekken teneinde de zichtbare kanten rand te verbergen. Het was alsof hij haar gedachten gelezen had, ‘weet je wat…trek dat rokje maar uit, waarom moeilijk doen als je het vervolg van je straf straks toch op je blote billen zal worden gegeven.’

Met boze beweging trok ze haar rok uit en schopte deze opzij, onderwijl was ze een betoog begonnen over een klacht die ze ging indienen bij de Bond ter Bescherming van Dienstmeisjes in dienst van Onredelijke Heren des Huizes, met ferme slagen liet hij de soepele leren plak neerkomen op haar billen terwijl hij liet weten een duidelijke overeenkomst te hebben met de vakbond voor Dienstbaar Personeel en dat de bond die zij noemde niet bestond. En dat als deze al bestond iemand nodig eens een paar flinke spankings uit moest gaan delen om te voorkomen dat zo’n vakbond zou denken ook maar enig recht van spreken te hebben.

Hun woordenwisseling ging nog een tijdje door, een teken voor hem dat hij niet duidelijk genoeg was en overduidelijk zij een hardere hand nodig had. Plotseling, en zonder aanleiding, stopte hij, legde de leren plak op tafel en kwam voor haar staan. ‘Ga maar eens in de hoek staan, dan kun je nadenken over hoe wij hier samen verder gaan. Als jij een klacht bij de vakbond wilt indienen dan ga gerust je gang, ik heb nog wel wat vriendjes in het bestuur zitten en die weten ongetwijfeld raad met zulke opstandige dames die hun plaats niet kennen. Een andere keuze is om gewillig te ondergaan wat ik voor je in gedachten heb, en ik kan je alvast vertellen dat het geen zachte aanpak gaat worden. Je zult die hoek waar je nu staat heel wat keren kunnen bekijken en je zult nog vaker hier voorover gebogen bij deze tafel staan, en aan het eind zullen je billen voelen zoals ze niet eerder aangevoeld hebben, en zelfs dan is het einde nog niet in zicht!’

Ze stond in de hoek, vertwijfeld om de vele emoties ze voelde. Deze maakten haar onzeker, het verwarde haar om zoveel tegelijk te voelen. Ze hoorde zijn voetstappen achter zich, gerommel bij de eetkamer tafel en ze vroeg zichzelf af…wilde ze weglopen? Wilde ze ondergaan? Wat een bizar vreemde emotie was dat, te willen ondergaan? Maar ze kon niet anders dan toegeven aan zichzelf dat dit precies was wat ze wilde, wat ze misschien wel nodig had. Die sterke hand, iemand die de beslissing voor haar nam en vooral iemand die haar geen ruimte bood om van zichzelf weg te lopen. Al deze gedachten vlogen door haar hoofd terwijl ze in de hoek stond, waarbij ze niet had gemerkt dat hij dicht achter haar was komen staan. Ze schrok van zijn stem, ‘Weet je al wat je beslissing gaat worden? Ben je nog steeds van plan die belachelijke klaagzang te versturen? Of zie je nu in dat meisjes als jij een aanpak zoals je net even hebt mogen ervaren nodig hebben?’

Ze raakte even verstrikt in de vele vragen, en wist niet goed hoe deze op een nette manier te beantwoorden, en het moment dat ze zich bewust werd van haar aandrang om hem te plezieren met gedienstig gedrag vervloekte ze zichzelf erom. Het voelde als verraad aan zichzelf, alsof ze de sterke en onafhankelijke vrouw in zichzelf niet meer nodig had.

Opnieuw raakte ze onzeker, mocht ze zich omdraaien terwijl ze hem antwoord gaf? Waarom hield die vraag haar zo bezig? Ze stoorde zich aan het feit dat een bepaalde standvastigheid in haar was verdwenen. Onzeker draaide ze zich half om, zodat ze hem aan kon kijken terwijl ze hem antwoord gaf:

‘Ik ga akkoord’

Even zag ze iets oplichten in zijn grijs/blauwe ogen, was hij verrast door haar antwoord? Had hij dit niet verwacht? Had ze nu deuren geopend die hij als onbereikbaar had beschouwd?

Zijn houding en reactie echter lieten niets merken van wat ze in zijn ogen gelezen had:

‘Ga dan maar weer bij de tafel staan, net zoals net, buig voorover tot je met je buik op het tafelblad ligt. Benen verder spreiden!’ commandeerde hij terwijl hij met zijn schoen een tikje tegen haar zwart glanzende pumps gaf.

Ze vroeg zich af of hij haar bewust een tijdje zo voorover gebogen had laten liggen voor hij zijn CP, zoals hij het noemde, weer hervatte. Dit keer was het niet de leren plak die haar billen raakte maar een cane. Ze had hem een aantal horen noemen maar dit was vaag, en bijna alsof het uit een verre verte werd medegedeeld, bij haar binnengekomen. De impact van de cane echter was verre van vaag bij haar binnengekomen, de fel striemende pijn van iedere slag waarmee de cane haar billen raakte was zwaar om op te vangen. Het kostte haar moeite om haar positie vast te houden, alsof hij dit wist sommeerde hij haar om deze positie exact zo vast te houden als hij haar had opgedragen, anders kwamen er nog eens een extra aantal slagen bij.

Haar ademhaling werd zwaarder en ging moeizamer, haar lichaam worstelde met de houding die ze wanhopig probeerde vast te houden, terwijl hij de cane keer op keer, en met ferme slag, liet neerkomen op haar inmiddels rood gekleurde billen. En toen, bijna vanuit het niets leek het wel, voelde ze een orgasme aanzwellen. Ze kreunde, dit wilde ze niet, niet nu! Haar lichaam echter leek een heel eigen leven te leiden, ze leek geen controle te hebben over dit orgasme dat met alle hevigheid een weg naar buiten zocht. Ze deed haar uiterste best om haar orgasme onzichtbaar tot uiting te laten komen, met een mengeling dat het nog best te omschrijven is als iets tussen een gilletje van pijn, een kreun en een zachte zucht kwam ze klaar op de volgende slag van de cane.

Tijd om hiervan bij te komen had ze niet, de volgende serie tikken van de cane volgden elkaar snel op. Ze probeerde de tel bij te houden maar het verwerken van de impact van de slagen trok al haar energie weg dus liet ze het tellen los, het was alsof ze werd meegezogen in een golf van heftige sensaties. Waar pijn en genot elkaar afwisselden maar beiden net niet lang genoeg aanhielden om zich er volledig aan over te geven, er was iets dat haar scherp hield, haar lichaam gefocust.

Ineens bleef het stil, ze luisterde naar zijn bewegingen en hoorde zijn stem: ‘Je mag opstaan, en ga maar daar in die hoek staan.’ Moeizaam stond ze op, ze had tijd nodig om haar balans terug te vinden voor ze haar benen genoeg vertrouwde om te lopen. Ze liep naar de hoek, onvoorstelbaar hoe snel de impact van de cane op haar billen vervangen werd door een groeiende onrust voor wat er nog kon komen. Het was maar goed dat hij haar gedachten niet lezen kon want ongetwijfeld had hij haar verbeterd met een ‘nog komen zou’, ze kon een glimlach niet onderdrukken en was blij dat de kamer enigszins donker was en met al het kaarslicht en de open haard ook haar lichaamstaal niet heel erg zichtbaar voor hem waren.

Bron: https://mistique-secrets.com/

“Vroeger, toen was het een stuk beter, al dat softe gedoe met een boete hier en daar.”

Mopperend deed de wat oudere agent zijn saaie bureaudienst. Het maakte zijn gevoel vandaag echt niet beter, liever had hij nu in de winkelstraat rondgelopen en gekeken naar de vrouwen in rokjes. Het liefst één die op de wandelpromenade fietste. Dan zag je de mooie benen en kon je met een boos gebaar ze een tijd aan de praat houden en dreigen met een bekeuring. Afhankelijk van zijn stemming en de reacties van de dame in rok besloot hij dan of ze wel of niet een bekeuring zouden krijgen. Nog steeds verlangde hij naar de oude tijd, als iemand iets deed gooide je die een nacht in de cel, dreigde eens flink en als diegene echt over de schreef gegaan was gaf je een flink pak billenkoek. Iedereen vond het gewoon en als diegene er dan thuis over klaagde wist je wat er zou gebeuren, er volgde gewoon nog een pak voor de billen. Dát waren nog eens tijden, respect voor een agent van politie was toen ook echt respect. Met een nors gezicht schoof hij wat papieren heen en weer, pakte een stempel om de laatste boetes officieel in te boeken.

Heel even kwam er een glimlach op zijn gezicht, pas was er een nieuwe officier op het bureau gekomen. Tijdens een kop koffie hadden ze een keer zitten praten over die goede oude tijd. Ondanks dat de officier een stuk jonger was had hij instemmend geknikt toen agent Grijs aangaf dat een ouderwets pak voor de billen het respect er liet zijn. Hierna had officier Zwart even stil voor zich uit zitten kijken. “Als je nu zorgt dat de boetes niet te snel afgestempeld worden kunnen we daar inderdaad wel wat aan doen. Als er dan iemand tussen het moment van krijgen van de boete en het officiële inboeken binnen komt, mag je van mij, en ik dek je daar dan in, bij geschikte kandidaten een lichamelijke strafsessie aanbieden. Als het erg is, of de bekeuring is al ingeboekt, dan is er ook nog een mogelijkheid, maar die moet je eerst met mij overleggen, en het kan zijn dat ik de straf dan zelf geef.” Met een blik vol begrip naar elkaar hadden ze vervolgens de afspraak met een stevige handdruk beklonken.

Terwijl hij in een rustig tempo de bekeuringen aan het afstempelen was werd er op de deur geklopt. In afwachting van wie er binnen zou komen riep hij, nog steeds nors, “Binnen.” Schrikbarend! Onder de verpakking zal wel een mooie vrouw zitten, maar zoals ze binnen kwam met roze beenwarmers, een strakke broek en een fuchsia top die werkelijk pijn deed aan je ogen was dat niet te zien. Ze wil gelijk gaan praten, maar rustig stempelt agent Grijs nog een paar boetes af. Dan kijkt hij haar pas in haar ogen en knikt zodat ze van wal kan steken. Hevig geagiteerd en vol bozig vuur komt ze zich beklagen dat ze een belachelijke parkeerboete heeft gehad. Ze raast maar door en door, geeft hem niet de kans om vragen te stellen en ze stelt zich belachelijk aan. Hij besluit dat, ondanks haar kleren die hem irriteren, dit misschien wel een goede kandidaat voor een lichamelijke straf is. Officier Zwart had het straf geven later in een ander gesprek c.p. genoemd. Thuis had hij het opgezocht en heel veel informatie er over gevonden, lichamelijke straf, en de filmpjes die onder die noemer op zijn beeldscherm waren gekomen gaven er een heel duidelijk beeld over.

“En nu houdt u even u mond, anders zijn we nu klaar met het gesprek en krijgt u gewoon de boete, en als u nog verder gaat kan er ook nog een boete bij komen voor het beledigen van een ambtenaar in functie. Heeft u mij begrepen!” Tot zijn verbazing kwam er een stille knik, maar de ogen spoten nog steeds vuur. “U heeft een bekeuring gekregen, laat mij eerst even uw paspoort zien, zodat ik uit kan zoeken wanneer en waar.” Hij pakte het paspoort aan, keek even op zijn beeldscherm, gaf het paspoort terug, rommelde wat door de stapel bekeuringen die voor hem lag en viste haar bekeuring er tussenuit. Deze lag nog aan de kant die niet afgestempeld was. Een goede kandidaat, een nog niet afgestempelde bekeuring, en hij had het gevoel dat er nog iets was. Op zijn vraag waarom hij iets aan de bekeuring zou doen zag hij even de onzekerheid door haar heen gaan. Eerlijk gaf ze aan dat ze op dit moment geen middelen had om een bekeuring te voldoen. Van binnen lachte hij, dit was de perfecte mogelijkheid om een strafsessie aan te bieden.

Zoals veel agenten begon agent Grijs ook eerst aan een omstandig verhaal, over dat je niet zomaar zonder te betalen je auto neer kon zetten, óók niet als je alleen maar even iets op hoefde te halen. Het was bijzonder om te zien hoe hij zichzelf tot gerechtvaardigde boosheid op kon zwepen. Om nu te zeggen dat het heel erg veel indruk op de dame in kwestie maakte, nee, dat ook weer niet. Mevrouw Van de Berg bleef met een mopperhoofd kijken. “Ik ga u nu éénmalig een aanbieding doen, u moet gelijk beslissen en het gevolg moet morgen afgehandeld worden.” Een licht vragend boogje in de wenkbrauw liet merken dat hij heel even haar aandacht had. “U komt morgen hier, uiteraard niet zo belachelijk en opzichtig gekleed als nu, en ik geef u een echte straf, geen geld, maar omdat u een boete van €100,– heeft, krijgt u morgen in een strafsessie 100 slagen met een Spaans rietje, een cane.” Een geschokte blik is het antwoord. “Ik verwacht u morgen om 14:00 uur hier, u ziet er net gekleed uit, zodat ik makkelijk u een serieus pak op u billen kan geven, als dit gedaan is mag u zelf de bekeuring doorscheuren en is het geheel afgehandeld. En NÚ wil ik u antwoord!” Zelden heeft agent Grijs zo nors tegen iemand gesproken, maar hij weet dat dit de enige manier is om haar hierin mee te laten gaan. Na een oneindige seconde stilte is haar masker gevallen en knikt ze klein. “Morgen om twee uur in de middag, mooi en praktisch gekleed, en nu kunt u gaan.” Als ze de deur woordloos achter zich dicht trekt komt er voor het eerst op deze middag een grijns op zijn gezicht.

Agent Grijs zou geen echte agent zijn als hij niet even verder zoekt op haar naam en antecedenten. Met de grijns die toch al op zijn gezicht gekomen was bladert hij door papieren, zoekt op de computer en ontdekt dat ze inderdaad nog meer openstaande boetes heeft! Er is er één voor te snel rijden, en één, en het verbaasd hem niet, voor het beledigen van een ambtenaar in functie. Deze twee samen zijn nog veel duurder dan de €100,– voor het verkeerd parkeren, en deze zijn ook al beiden officieel geregistreerd. Hij besluit om officier Zwart te bellen en legt de situatie uit. Een vrouw met meerdere bekeuringen, geen geld, en twee bekeuringen die al ingeboekt zijn. Al snel krijgt hij de opdracht om voor dinsdag, want dan is Zwart officier van Dienst, een afspraak te maken. Wel moet hij “dat mevrouwtje” heel duidelijk maken dat ze er dan niet met alleen een spanking af komt, maar een zekere dienstverlening deel van de afspraak uitmaakt. Ook is er min of meer een kledingvoorschrift wat met haar doorgenomen moet worden. Agent Grijs ziet officier Zwart dan wel niet, maar hij voelt het fijne glimlachje wat op zijn gezicht staat. Het gesprek wordt afgesloten en agent Grijs weet wat hem te doen staat.

Keurig op tijd is er het klopje op de deur. Nog ziet hij de dwarsheid in Mevrouw Van de Berg en besluit dat ze in de gang op een stoel kan wachten, laat haar eerst maar een beetje bekoelen, aangenomen dat het helpt. In de tussentijd legt hij de bekeuringen allemaal op tafel. Als hij haar binnen laat komen laat hij haar even staan, kijkt naar de kleding die ze draagt, en ten opzichte van gisteren is dit wel heel veel beter. Een leuk kort rokje, een kanten top en mooie nylons laten haar figuur mooi uitkomen. Na een moment stilte, agent Grijs gebruikt dit heel erg graag, knikt hij naar een stoel en zegt dat ze plaats mag nemen. “Mevrouw Van de Berg, er is een probleem. Nadat u gisteren vertrokken bent heb ik, zoals een goede agent betaamd, nog op uw naam gezocht. Mij is toen duidelijk geworden dat u, behalve de parkeerboete, ook nog twee bekeuringen open heeft staan. Deze zijn voor te hard rijden, en nog veel erger, voor de belediging van een ambtenaar in functie. Eerlijk gezegd ben ik hier niet verbaasd over want de manier waarop u gisteren reageerde zat daar ook al dicht bij. Mijn uiterste best heb ik nu voor u gedaan, en ik heb een officier bereid gevonden om hierin actie te ondernemen. Omdat deze twee bekeuringen al ingeboekt zijn kan ik deze niet ongedaan maken. Een officier heeft hierin meer mogelijkheden, en als u bereid bent om dinsdagavond hier om 20:00 uur te zijn, en mee te werken aan een veel uitgebreidere strafsessie, wil de betreffende officier hier aan mee werken. De eerlijkheid gebied mij u te zeggen dat het niet alleen bij c.p. kan blijven, maar als de officier besluit om lichamelijk dingen met u te doen dat u dan alleen lege briefjes in te brengen heeft. Als hij in die straf besluit uw lichaam te nemen dan heeft u dat te accepteren. Uiteraard zal er ook het gedeelte lichamelijke straf in betrokken worden. Mijn tijd is kostbaar, ik besteed er al een hoop van aan u, dus ik verwacht ook nu snel een antwoord van u.”

De stilte was voelbaar. Als er al vuur in haar ogen geweest was, nu was er een boze diepte, een hevigheid die de strafsessie die hier op zou volgen alleen maar erger zou maken. Vragend keek de agent haar aan. Omdat ze niet gelijk reageerde liep hij langzaam naar de deur. Als ze het straf niet zou accepteren was het voor hem de moeite ook niet waard om haar nu van haar boete te ontslaan door haar een flinke caning te geven. Toen hij met zijn hand bij de deurkruk was kreeg hij een heel boos knikje, “Dinsdagavond acht uur, en zorg dat u er heel erg sexy vrouwelijk uitziet, de officier is erg kieskeurig en onverzorgd binnen komen kan de hele afspraak op losse schroeven zetten, maar dat is dan uiteraard uw eigen keuze.” Nog een boze knik en de afspraak was gemaakt.

“Zo, dan kan de strafsessie nu beginnen. Ik ga u de straf in drie delen geven, het eerste gedeelte van 33 slagen zal met een lichte cane gebeuren zodat uw lichaam er een beetje aan kan wennen, vervolgens krijgt u een momentje rust, en volgen er 33 slagen met een middelzware cane. Om de straf compleet te maken zal ik eindigen met 34 slagen met de zwaarste en hardste cane die ik hier heb. Als er een moment is dat u het niet aankan mag u stop zeggen, dit betekend wel dat u er nadien nog twee slagen voor iedere keer dat u stop zegt bij krijgt.”

Agent Grijs liet haar opstaan, zette haar voor zijn grote bureau neer en deed zijn handboeien om haar handen om te voorkomen dat ze die op haar billen zou leggen als de pijn erg hevig werd. Met haar handen geboeid voor haar drukte hij tegen haar rug zodat ze wel over het bureau moest buigen. Toen zij in de gewenste positie over het bureau stond pakte hij de eerste cane. Met een klein beetje compassie besloot hij de eerste slagen niet al te hard te doen. Pas na de tiende keer dat het Spaanse rietje haar rok had geraakt zette hij meer kracht en liet het rietje flink door zwiepen. Hij hoorde haar een beetje steunen, bij het raken van de slag zelfs even kreunen, maar ze kon omgaan met de eerste 33 slagen.

Na de eerste serie slagen wachtte agent Grijs tot haar adem een beetje tot rust gekomen was. Daarna pakte hij haar even in haar haar en terwijl hij haar hoofd een beetje naar boven trok vroeg hij of ze haar les aan het leren was. Een antwoord kwam er niet. Een grimmige blik kwam op zijn gezicht en hij ging achter haar staan. Hij wist dat ze de warmte van zijn lichaam achter het hare voelde, en de intimidatie die daar van uitging. Hij pakte de rand van haar rokje en trok dit in één ruwe beweging tot over haar heupen. Even deed hij een stap achteruit toen hij de ordinaire onderbroek zag die zij aangetrokken had. “Beste Mevrouw Van de Berg, als u dit dinsdag ook flikt, is er een goede kans dat u de bekeuringen toch gewoon zal moeten betalen. Officier Zwart heeft expliciet aangegeven dat hij u keurig maar ook uiterst sexy gekleed wil zien. Als u de afspraak wilt verzieken is dit de beste manier.” Zonder er verder veel aandacht aan te besteden begon agent Grijs aan de tweede serie van 33 slagen, dit keer met toch wel een meer serieuze cane. Omdat de agent dit keer niet zacht begon, maar de straf echt straf wilde laten zijn was er na tien slagen een breekpunt. “Stop.” Zoals hij beloofd had stopte hij direct, en weer duurde het even voor haar adem tot rust kwam. Rustig stond hij met de cane klaar tot haar lichaam ontspande.

Toen hij de ontspanning in haar lichaam zag verstevigde hij zijn greep om de cane en in een vast tempo ging hij verder waar hij gebleven was. Aandachtig keek hij naar haar lichaam en zag dat er iets in veranderde, plotseling kwam er een boog in haar rug, zag hij haar handen zich beurtelings strekken tot de uiterste stand van de vingers om daarna ineens weer een vuist te worden. Met een glimlach zag hij hoe een orgasme zacht door haar lichaam sluimerde. “Dat is goed om door te geven aan officier Zwart, ik weet dat hij van sensuele vrouwen die in contact met hun lichaam zijn houdt.” Deze gedachte vloog door zijn hoofd. Verder ging hij in de serie, en na de 33 slagen maakte hij het af met de twee slagen omdat ze stop gezegd had. Nu duurde het toch een hele tijd langer voor Mevrouw Van de Berg haar adem onder controle had. Ongeduldig wachtte hij er op.

Weer ging hij achter haar staan, hij nam ook niet meer de moeite om te vragen of ze haar les nu aan het leren was. Omdat haar rokje over haar heupen lag voelde ze de warmte nog veel sneller en dichterbij. Onbewust wist ze het en toch voelde ze zich vernederd toen hij zonder omhaal haar onderbroek afstroopte en halverwege haar dijen liet hangen. Ze vroeg zichzelf af of het wel zo slim was geweest om in de dwarsheid van het weten dat ze straf moest ondergaan zo een gewone weinig vrouwelijke onderbroek aan te doen. Ach, nu was het te laat om agent Grijs daarmee in een mildere stemming te brengen en moest ze de laatste serie ondergaan. Weer voelde ze hoe agent Grijs naar achteren liep, en hoe hij de onderbroek verder naar beneden deed tot bij haar pumps, nog trok hij er aan, en ze begreep dat zij uit haar onderbroek moest stappen. Toen ze dat gedaan had voelde ze de kracht van zijn schoenen tegen de hare, en moest ze haar benen wel spreiden. Als in een film zag ze in welke positie ze stond, haar blote billen ver naar achteren, haar benen heel wijd en alles van haar vrouw zijn zichtbaar. Voor het eerst voelde ze een roodheid van schaamte over haar gezicht gaan.

Hard waren ze, iedere slag met de zware cane deed haar haar adem inhouden. In een stevig tempo kwam er slag na slag op haar billen en agent Grijs zag weer de boog in haar lichaam komen. De keer dat ze een orgasme kreeg in de tweede serie deed het orgasme wat bij de achttiende slag van de laatste serie kwam verbleken. Hevig schokken trokken door haar lichaam. Heel even nam hij het tempo iets terug in de hoop dat hij haar lichaam de tijd kon geven om op te laden. Na een slag of vijf ging het tempo weer omhoog, harder en sneller.

Met nog een paar slagen te gaan, met haar lichaam in een vernederende positie, haar vrouwelijkheid goed zichtbaar, kwetsbaar als maar mogelijk is, zag hij een hevige trilling door haar lichaam gaan, heviger bij iedere slag die hij gaf. Plotseling kreunde ze heel erg en in een spasme van haar lichaam kwam ze spuitend klaar. Er waren nog vier slagen te gaan, hij stopte of verflauwde geen moment, haar orgasme ging dieper en dieper. De glimlach van agent Grijs heeft ze niet gezien, en hij liet haar niet merken dat hij gezien had dat ze een orgasme kreeg. Hij liep naar de voorkant van het bureau, maakte haar handen los en ging op zijn stoel achter het bureau zitten. Toen ze moeizaam overeind kwam gaf hij haar de bekeuring van het verkeerd parkeren om door te scheuren. Met haar onderlichaam nog onbedekt stond ze er, pakte het aan en scheurde het door.

Als laatste zei agent Grijs haar dat ze haar onderbroek op moest pakken, in het bukken om dat te doen was alles zo kwetsbaar zichtbaar. Nadat ze de onderbroek opgepakt had viel haar rokje weer een beetje naar beneden. Zonder haar de kans te geven om zich netjes aan te kleden pakte hij haar bij haar elleboog en duwde haar de gang op. Ze voelde hoe hij genoot van het idee om haar zonder onderbroek de gang op te zetten.

Een kort mailtje tikte agent Grijs nog, hij wilde officier Zwart laten weten dat de afspraak gemaakt was, en dat die mevrouw heel erg sensueel kon zijn. Met een glimlach sloot hij de computer af, ging naar de kleedkamer om zijn uniform uit te trekken en weekend te gaan houden. Soms is een zondagmiddag werken wel de moeite waard. Nu een keer niet nors, maar met een glimlach verliet hij het politiebureau.

Dinsdagavond 19:45 uur,

Officier Zwart heeft er voor gezorgd dat hij de komende uren niet gestoord gaat worden, de leiding heeft hij overgegeven aan de brigadier van dienst. Deze kan de voorkomende zaken afhandelen. Hij pakt nog een mok koffie en leest de informatie die agent Grijs hem doorgestuurd heeft nog even door. Nog even opent hij google en zoekt op de naam, plaats en datum van Mevrouw van de Berg, vindt met die informatie haar facebook pagina, en ondanks dat haar profielfoto van ver genomen is kan hij de vrouwelijkheid van haar waarderen. Door de zonnebril die ze draagt is haar gezicht niet echt goed zichtbaar, en verder deelt ze geen herkenbare foto’s. Het maakt zijn nieuwsgierigheid groter naar de vrouw. Genietend pakt hij zijn kop koffie weer op en maakt even heel kort de balans op, €73 voor te snel rijden, uit ervaring weet hij dat de boete voor het beledigen van een ambtenaar in functie tegenwoordig een hoogte van meer dan €500, met een gemiddelde van €650 is. Hij weet dat die Mevrouw van de Berg hier echt wel van zal schrikken. De tijd gaat een beetje langzaam in zijn gevoel. Er zijn pas vijf minuten voorbij sinds hij de mok koffie pakte. Hij voelt een lekkere spanning bij het idee dat hij een jonge vrouw bij zich krijgt die niet tegen zal spreken als hij misbruik maakt van zijn macht. Hij heeft ook wel meerdere keren ontdekt dat er vrouwen zijn die het heel opwindend vinden als een man met macht deze op ze uitoefent.

Het klikken van hoge hakken die door de gang lopen trekt gelijk zijn aandacht. Dat is in ieder geval een goed begin, hij houdt van vrouwelijkheid in een vrouw. Voor zijn ogen probeert hij nog even het beeld van facebook verder in te vullen. Omdat zijn bureau aan het eind van de gang is hoort hij de doelbewustheid van het doorlopen. Mevrouw van de Berg hoeft niet te zoeken. Toch is er een moment van stilte nadat hij de hakken niet meer hoort lopen en voordat het klopje op de deur hoort. Waar agent Grijs altijd het effect van wachten in zet, vindt hij dat zijn rang en uitstraling zo hevig zijn dat verdere intimidatie niet nodig is. Gelijk nadat het kloppen verstomt is roept hij haar binnen.

Zonder schaamte bekijkt hij de vrouw die binnenkomt en vindt dat de foto van facebook haar echt geen recht doet. In het schaamteloos kijken wil hij zijn macht tonen en hij laat haar staan bij de deur waar ze binnen gekomen is. Het beeld prikkelt hem meer dan hij verwacht had, natuurlijk was er al een geile prikkel bij het idee dat hij vanavond de beschikking zou hebben over Mevrouw van de Berg, maar de vrouw die binnen gekomen is heeft heel goed naar agent Zwart geluisterd, ze heeft zich heel vrouwelijk opgemaakt, een spannend kort rokje aangedaan, zo kort dat hij een randje van het kant van één van de nylons ontwaard. Een top die een héél klein beetje doorschijnt waardoor hij gelijk een glimp van het kanten bh-deel die haar corset bekroont kan zien. De zwarte, glanzende pumps die hij hoorde klikken door de gang trekken als laatste zijn aandacht. Officier Zwart laat er geen gras over groeien, wil duidelijk laten voelen dat hij bepaalt en beslist. Hij laat Mevrouw van de Berg zich omdraaien en gebied dat ze ook haar rok omhoog doet. Een mooie bijpassende string met hetzelfde kant als in de bh laat een paar mooi gevormde nog beter uitkomen dan als ze helemaal bloot geweest zouden zijn. Misschien wel drie minuten laat hij haar zo staan, gewoon om te genieten, gewoon om haar te laten weten dat HIJ bepaalt. In de tussentijd sluimert er een erectie in de pantalon van zijn stijlvolle pak.

Even schraapt hij zijn keel en zijn sonore stem verteld hij haar dat ze haar rok kan laten zakken, naar zijn bureau toe moet lopen en kan gaan zitten op de klaarstaande stoel. Als ze zit kijkt hij haar nogmaals goed in haar gezicht, er is geen echte onzekerheid in te bespeuren, wel een boos tintje in haar ogen. Om haar toch een beetje onzeker te krijgen vraagt hij hoe de bestraffing door agent Grijs aangekomen is, en of ze daar de impact nog van voelt. Het helpt niet echt om haar onzeker te krijgen en hij waardeert de pit en waardigheid waarin Mevrouw van de Berg zich in deze situatie weet te bewegen. Mevrouw van de Berg vertelt dat het nog voelbaar is, maar zonder daar mee aan te geven dat ze tegen nog een sessie op ziet. Zo makkelijk laat ze zich niet op haar nummer zetten!

“Laten we even duidelijk zijn, u heeft die bekeuring, en ik kan u zeggen dat ze echt hoog zijn samen, en het is nog steeds u keuze of u wilt dat ik de bekeuringen door laat gaan naar het parket, of dat u in deze avond mijn vorm van straf gaat aanvaarden. De totale hoogte van de boetes die voor u in het verschiet liggen is tussen de €600,– en €1000,–! Als u zich nu om draait en wegloopt is het duidelijk, als u blijft ook. Als u blijft spreekt u mij niet tegen, doet u ieder moment alles wat ik vraag, en heb ik de beschikking over u totdat ik besluit dat het genoeg is. Ik weet dat agent Grijs u de preek al wel gegeven zal hebben, ik doe dat niet. ’t Is uw keuze en daarmee af.” Niet eens onvriendelijk maar wel heel duidelijk had hij de woorden uitgesproken. Ze bleef zitten. “Dan over de strafmaat, ik geef steeds aan hoeveel slagen u krijgt, zodat u zich er op voor kunt bereiden, en ik bepaal wanneer ik stop. Voor deze bedragen is geen aantal meer te bedenken, dus daarin zal ik improviseren.” Tegenspraak duldde hij nu al niet meer.

Heel even dacht hij terug aan zijn jeugd, veel was er niet te vinden over seks of BDSM, maar hij herinnerde zich zo goed dat hij als jongetje in zijn dromen altijd bezig was met het redden van vrouwen uit het water of brandende huizen. Als hem dat gelukt was kreeg hij altijd een zelfde beloning van de vrouwen die hij gered had. Hij mocht alles doen! Zelfs toen hij nog geen idee had over wat alles zou kunnen zijn had dat hem een heel speciaal gevoel gegeven. Nu dwong hij het “ik mag alles doen” op een andere manier af, en ergens voelde hij de connectie met het redden van vrouwen nog. Even was hij in zijn herinneringen weggedroomd.

Net als agent Grijs liet officier Zwart Mevrouw van de Berg over zijn bureau buigen. Nu was het dromerige helemaal bij hem weg, en gelijk pakte hij een stevige cane. Zo mevrouw, we beginnen met een korte serie, deze bestaat uit vijftien slagen. Ferm en doortastend kwamen de slagen op haar billen.

Ze moet toch wel toegeven dat er nog een gevoeligheid in zit van de straf die agent Grijs haar gegeven heeft. Ze maakt zich wel een beetje zorgen, als hij al zo stevig begint, hoe hard zal hij dan straks wel niet te keer gaan! Toch was er een duaal gevoel in haar, al hoopte ze dat agent Grijs het niet gezien en gemerkt had, maar ze was in de strafsessie meerdere malen klaargekomen, tot haar eigen verbazing. Ze wist niet dat ze op straf en vernedering zo kon reageren. De nachten tussen de vorige straf en nu was ze soms zo maar wakker geworden, haar lichaam verhit en in gedachten stond ze dan weer over een bureau en kreeg met een harde cane, op die fantasie was ze dan met zichzelf aan het spelen gegaan en ze was heel erg verbaasd over de hevigheid van de orgasmes die ze daar mee gekregen had. Heel diep van binnen hoopte ze zelfs dat ze ook deze avond weer zo een ontlading zou mogen beleven. Ze had ook echt haar best gedaan om er heel sexy uit te zien en juist aan haar lingerie had ze extra aandacht besteed. Ze hoopte.

Zwart was een beetje verbaasd over hoe goed ze de eerste caning opving, hier een daar een kreuntje, maar geen neiging om haar billen te bedekken, geen wegdraaien of iets van deze aard. Om het zichzelf makkelijk te maken vertelde hij Mevrouw van de Berg dat er nu drie series achter elkaar zouden komen, een serie van 25, een serie van 30 en een serie van 35. Met de zwaarste cane gaf hij in een iets lager tempo slag na slag. Nu was er bij iedere slag duidelijk een kreun te horen. Met genoegen zag hij dat ze haar billen zelfs een beetje naar achteren stak, alsof ze verlangde naar de volgende mep. Ook al was officier Zwart geen heel ervaren spanker, hij keek goed en merkte dat hij in de zeldzame keren dat hij de alternatieve straf had kunnen geven nog nooit een dame als Mevrouw van de Berg tegen was gekomen, zij beantwoorde de droom die hij altijd had gehad.

Bij de eenentwintigste slag begon hij af te tellen zodat ze precies wist hoeveel er nog in deze serie zouden komen. Een hele flauwe boog kwam in het lichaam wat hij voor zich zag. Bijna in de beweging van de 25 slag pakte hij de volgende cane al op, en gaf aan dat de serie van 30 er gelijk achteraan kwam. Nu kwam de kromming in haar lichaam al na een slag of 15 heviger worden. Weer raakte hij haar, nam even de tijd, weer een slag, nog meer tijd ertussen om daarna weer met kracht de cane op haar billen neer te laten komen. Na een moment van terug houden zag hij dat de achterkant van Mevrouw van de Berg weer meer naar achteren kwam, als in een hunkering om de volgende tik te mogen ontvangen. Officier Zwart voelde het verlangen om haar even over haar billen te aaien. Hij deed het niet en hield het vol om tot de 30 slagen te komen. Dit keer telde hij niet af, maar liet haar zweven, alsof hij haar niet af wilde leiden, maar verder te drijven in haar gevoel. Na de dertigste slag zag hij een hevige rilling door haar lichaam gaan. Hij genoot van het zien van de emotie in haar lichaam.

Verbaasd voelde Mevrouw van de Berg dat er weer gebeurde wat ze tot voor een kleine week niet kende, maar waar ze in de middag over gefantaseerd had, de hoop dat ze weer zo iets speciaals zou meemaken. Ze voelde dat in de hevige rilling ook haar vagina echt nat aan het worden was. ’t Was nog geen volwaardig orgasme geweest, maar alle voortekenen waren dat dit niet lang meer uit zou blijven. Natuurlijk had ze met de nodige mannen gevreeën, maar bijna altijd waren die lief en teder geweest en hadden hun best gedaan om haar een plezier te doen, ze vroeg zich in een flits af of officier Zwart ook in seks gewoon zou nemen wat hij wilde en alleen bij het idee voelde ze zich nog natter worden. Bijna voelde het als een teleurstelling dat ze nog in haar rok over het bureau stond Alsof het buiten haar omging spreidde ze haar benen zo ver als haar rokje het toestond, ze voelde het in die beweging een beetje op kruipen en wist zeker dat nu op beide benen de kanten rand van haar nylons zichtbaar moest zijn. Ze wilde hem uitdagen om harder te zijn, de vrouw in haar tot bloei te laten komen.

Scheef glimlachend zag officier Zwart dat ze haar benen wijder zette, dat ze zelfs bij een vorm van genieten aan het komen was. Weer een serie, nu die van 35 slagen. Plots, al heel vroeg in de serie zag hij dat de handen van Mevrouw van de Berg een eigen leven gingen leiden, ze klemden zich om de rand van het bureau. Haar knokkels wit gekleurd door de kracht waarmee ze zich vasthield. Net was het nog een rilling die door haar lichaam ging, nu was het daar ver voorbij, schokkend hing Mevrouw van de Berg aan de rand van het bureau, hijgend gierde de adem door haar luchtwegen, en bij iedere slag voelde hij dat ze verder de diepte in ging, minstens vijf slagen lang. De uitputting die er op volgde maakte dat ze de laatste paar slagen bijna niet meer reageerde maar er straalde een voldane rust uit haar lichaam.

Met haar ogen gesloten was er de verbijstering in haar, klaarkomen is lekker, maar dit was zoveel heftiger en heviger dan ze kende. Als een verlossing voelde ze de hand van officier Zwart over haar benen omhoog gaan, onder haar rok komen en even voelde ze zich kleuren, nu zou hij ontdekken hoe nat ze ondertussen geworden was. Hoe zou hij daar op reageren? Aan de ene kant raasde het denken door haar hoofd, aan de andere kant voelde ze een rust die ze zelden had meegemaakt. Normaal zou ze zich erg vernederd voelen, en nu wond het haar op. Daar was de hand waarop ze hoopte, die dwalend tussen haar benen door ging, die de lijnen van de string verkende, die midden op haar natheid drukte, waardoor ze nog heviger verlangde naar meer. Bijna had ze hem gevraagd om haar rok uit te doen. In die overpeinzing voelt ze gelukkig dat harde handen bijna haar rok van haar afscheuren, met zo veel kracht dat de rok in één beweging naar de grond gaat en ze voelt dat hij haar voet een beetje optilt zodat ze er uit kan stappen, zelf stapt ze snel met haar andere been er uit.

Als haar voeten weer op de grond staan voelt ze dat officier Zwart ze nog wijder zette dan ze net had, niet meer gehinderd door de rok laat hij haar billen mooi uitkomen door haar lichaam nog verder over het bureau te trekken. Ze weet dat hij nu voor haar staat, maar ze wil hem niet zien, ze wil hem voelen. Geschokt ontdekt ze dat ze echt de cane weer wil voelen. Hij hoeft geen getal te noemen, hij mag doorgaan tot haar lichaam breekt in een orgasme. Nooit heeft ze die aandrang zo gevoeld. Gelukkig, daar is hij weer, de cane die haar nu bijna blote billen raakt. De ene keer een centimeter boven haar zitvlees, dan weer een paar centimeter lager. Een echt ritme kan ze er niet in ontdekken, wel voelt ze steeds die felle scheut van pijn als de cane haar raakt. In trance ontdekt ze dat de pijn niet meer overheerst, de pijn is nu een middel geworden, het brengt haar dichter en dichter bij het volgende orgasme, ze voelt dat officier Zwart haar tergt, als de boog sterker wordt slaat hij iets langzamer maar ook iets harder. Zo dubbel, meer pijn brengt haar meer genot. Plots is er geen houden meer aan, en is ze alleen nog maar lichaam, een lichaam wat met en in een grote golf klaarkomt.

Zijn broek staat helemaal strak, hij voelt hoe zijn stijfheid spontaan gekomen is. Wat hij ziet is ook zo veel meer dan hij verwachtte voor Mevrouw van de Berg binnen kwam. Wel weet hij dat hij hier altijd over gedroomd heeft, dit is alles mogen doen, zonder zich te bedenken ritst hij zijn broek open en neemt niet de moeite om haar uit haar string te werken, ruw trekt hij deze aan de kant en in een vloeiende beweging duwt hij zijn lid in haar, hij voelt gelijk hoe haar lichaam er op reageert een kramp die door haar spieren gaat doet hem nog meer genieten, hij voelt de warmte en de strakheid toe nemen terwijl hij zo diep mogelijk in haar dringt. Hij heeft het gevoel dat hij dit niet lang vol kan houden en redelijk bot trekt hij zich terug. Hij hoort een zucht van ongenoegen.

Hij pakt haar handen, helpt haar overeind en legt haar op de salontafel die ook in zijn grote bureaukamer prijkt. Op haar rug legt hij haar neer, en uit zijn persoonlijke attributen la tovert hij een ouderwetse houten 30 cm liniaal. Op de tafel liggend spreid hij haar benen om pijn en lust samen te laten vallen. Zonder meededogen slaat hij met de liniaal op haar vrouwelijkheid, hij ziet echt wel dat het pijn doet, maar hij herkent nu de spanning in haar lichaam, hij geeft pijn en krijgt lust te zien. Even weet hij niet meer of hij nog wel een straf aan het geven is, Mevrouw van de Berg gaat anders met pijn om dan hij ooit heeft gezien.

Totale verbazing raast door haar heen, hoe vaak, waardoor en in welke positie ze een orgasme heeft gehad is allemaal ver van haar weg, het is alleen maar voelen en zijn, weer de pijn, weer een spanking, haar tepels voelen gekneusd aan nadat hij haar (zonder dat hij het zelf wist) door alleen haar borsten aan te raken bij een nieuw hoogtepunt bracht, op het moment dat hij zijn aandacht van haar borsten naar haar tepels en tepelhoven verlegde was de intensiteit nog weer heftiger, zo vaak had ze het idee en gevoel dat heviger toch echt niet kan, en iedere keer vertelde haar lichaam van wel! Nu zat ze op haar knieën voor de salontafel, ergens was ze het doorschijnende topje kwijtgeraakt, ze had het van hem uit moeten doen. Er was geen gêne meer toen hij het vroeg. De string lag ergens nat en stuk getrokken onder zijn bureau. Ze hoorde een fles opengaan en officier Zwart stond naast haar met een glas drinken, gretig dronk ze het op. Nadat ze het glas leeg had voelde ze zijn hand op haar rug en werd ze weer over de salontafel geduwd, en de felle pijn van de liniaal kwam keer op keer op haar billen, waar het vandaan kwam wist ze al lang niet meer, maar haar lichaam gaf en gaf en bleef geven. Het maakte haar niet meer uit dat haar lichaam met kracht squirte tijdens sommige orgasmes, de eerste keren dat het gebeurde had ze zich opgelaten gevoeld, officier Zwart had er niet meer aandacht aan geschonken dan een: “hmmm, dat ziet er mooi uit, doe maar mevrouw.” Ze had al gemerkt dat hij er juist op aanstuurde om het te laten gebeuren, ze voelde dat nu hij de kans had om zijn manier van straf te geven heel anders was geworden dan hij had verwacht, hij met heel veel aandacht haar lichaam bespeelde.

De volgende schok was dat hij niet meer alleen haar lichaam bespeelde, maar ook met zijn brommerige stem haar geest. Vlak voor hij haar op haar knieën voor de salontafel had gezet had hij, terwijl ze helemaal met haar benen wijd op het tafeltje lag toe gebromd dat ze klaar mocht komen. Zonder dat hij haar aanraakte ging de golf van een orgasme door haar heen.

Hard was hij, hij wist het echt wel, nog nooit had hij in een strafsessie zoveel geslagen, de cane op billen en borsten neer laten komen. De kracht van de slagen was vreemd voor hem, het was haar lichaam, haar reageren, haar uitdagen tegen de pijn in, haar vermogen om te genieten van de pijn, onbegrijpelijk. Nu ze weer voor het tafeltje zat en haar billen danste onder de liniaal bromde hij weer dat hij een orgasme wilde zien. Drie of vier slagen later viel ze bijna over de tafel heen van de hevigheid van weer een golf die brak. Haar lichaam riep hem toe dat het meer wilde, meer voelen, meer ervaren en vooral meer de cane. Hij gaf, keer op keer, iedere cane was al zo vaak in actie gekomen deze avond, en nog kon hij het aan om haar de pijn te laten voelen. Hij vroeg zich eigenlijk niet meer af of het nog straf was, hij was verbaasd, verwonderd en ja, natuurlijk ook geil, maar dan niet meer op de manier die hij normaal kende, dit was het verterende vuur waar hij over gelezen had en waarbij hij altijd smalend zijn schouders had opgetrokken omdat het niet zo kon bestaan. Nu in dit moment wist hij wat er bedoeld werd, zo hevig dat het letterlijk lichamelijk pijn deed. Met zijn grote hand gaf hij haar een spanking, eerst de ene bil die een lange spanking kreeg. Hij voelde de warmte van de bil onder zijn hand. Geen tellen meer, geen opdracht om de volgende slagen op te vangen, hij spankte haar hard met zijn hand. Even dreigde ze om te vallen, een combinatie van weer een hevig orgasme in combinatie met een lichamelijke uitputting, zo vaak als ze een orgasme had meegemaakt moest dat de tol van haar lichaam eisen.

Het voelde of iedere zenuw nu alleen maar gevoel doorgaf, er was bijna geen licht in het bureau, buiten was het al lang donker, en nog voelde het of het licht haar verblinde. Haar zintuigen leken gespitst om alle informatie op te nemen. Bijna dankbaar voelde zich toen officier Zwart haar even op een stoel plaatste en nog een glas drinken gaf. Nu pas voelde ze de moeheid, maar ze dreef door op de adrenaline die deze avond bij haar los gekomen was. Ze voelde hoe hij naar haar keek, en tot haar verbazing voelde zij zich er comfortabel bij, na alles wat hij met haar gedaan had was er geen schaamte om zo met haar benen wijd op de stoel te zitten, ze voelde een kwetsbaarheid die haar zelfs in dit moment van relatieve rust nog opwond. Haar idee van tijd was ze helemaal kwijt, was ze hier een half uur of was het langer? Ze nam niet de moeite om met haar ogen een klok te zoeken. Nu was alles gewoon wat het was, maar vooral ongewoon! In de tijd dat hij haar even rust gunde merkte ze zelfs een ongedurigheid, ze wilde nog een keer het diepe in, nog een keer de cane voelen, nog een keer meemaken hoe haar lichaam de pijn omzette naar een volgend orgasme. Als in het naar zichzelf kijken in een film vroeg ze zich af hoeveel ze nog zou kunnen hebben.

Officier Zwart nam Mevrouw van de Berg weer mee naar zijn grote bureau, liet haar er weer overheen buigen, steunend op haar onderarmen. Hoe vertrouwd waren haar bewegingen in zo een korte tijd geworden, hoe mooi was het om haar te zien, hoe goed was het om haar de pijn toe te dienen. Heel even deed hij nog een poging om het als straf te laten lijken door te zeggen dat dit de afronding van de strafsessie zou worden, voor hij zowel de liniaal als de canes bij haar handen neerlegde, als een stukje psychologie om haar bang te laten worden voor het volgende wat zou komen. Tijdens het neerleggen merkte hij het zelf al, er was geen angst voor de canes, hoe gemeen ze ook konden raken. Toen hij aangaf dat ze allemaal nog een keer in de straf langs zouden komen veranderde de uitdrukking in haar lichaam niet. Met een glimlach voelde hij dat dit niet de avond was die hij verwacht had, dit was de avond waar hij al 30 jaar over gedroomd en gefantaseerd had. Dit was: “Je mag alles met me doen.”

De cane kwam weer op de billen van Mevrouw van de Berg terecht, slagen hard en met vaste hand gegeven. Eigenlijk was officier Zwart wel een beetje trots op de hardheid die hij tentoon spreidde en haar reacties erop bleven komen. Alleen in en door dat wederzijds reageren op elkaar was hij voor haar harder dan hij ooit in een strafsessie geweest was, maar hij wist dat hij verloren had als politieambtenaar die straf wilde geven. Daar maalde hij nu helemaal niet om, zijn glimlach tijdens het vastberaden omgaan met de cane stond op zijn gezicht gebakken. Hij nam zichzelf voor om na de cane die hij nu gebruikte nog één cane te gebruiken, de hardste nog wel. Hij pakte hem op en dacht er over om nog 30 slagen te geven. Bij de tiende slag zag hij het ondertussen vertrouwde beeld, en waar het vandaan kwam begreep hij echt niet maar weer was er een hevig spuitend orgasme bij Mevrouw van de Berg te zien. In de volgende slagen zag hij dat haar lichaam zich al weer aan het opmaken was voor een volgend geven, met harde langzame slagen was hij bij vierentwintig aangekomen waarna het niet tegen te houden orgasme kwam. Van binnen telde hij door en besloot niet bij dertig te stoppen, maar door te gaan tot het orgasme weg zou ebben. Wel tien slagen kon hij nog geven, toen kwam haar lichaam weer tot rust.

Veel was er niet gesproken in deze avond. “Mevrouw van de Berg, dit was het inlossen van de straf en ik zal er voor zorgen dat de bekeuringen de prullenbak in gaan.” Trots was hij op zijn zakelijke toon en hij wilde haar kleding bijeen zoeken en op het bureau leggen.

Heel ver weg hoorde zij de woorden, eerst drongen ze niet door, heel langzaam begreep ze dat het nu voorbij was. Ergens onder in haar buik was er een moment van hevige teleurstelling, ze wilde nog niet dat het voorbij zou zijn, ze wilde nog de pijn voelen die haar zoveel gegeven had deze avond.

Voordat hij begonnen was om de kleren bijeen te brengen hoorde hij haar stem: “Mijnheer, wilt u alstublieft nog even doorgaan, nog niet stoppen.” De vraag werd zo intens uitgesproken dat het hem helemaal overdonderde. Zonder zich te bedenken pakte hij de eerste de beste cane die hij zag liggen en zonder antwoord te geven deelde hij de volgende klap uit. Hij zag hoe een rilling door haar lichaam ging, wat het allemaal met haar deed. Geen idee had hij meer hoeveel slagen hij naar haar vraag gegeven had, de cane leek als vergroeid met zijn hand. Weer genoot hij van de orgasmes die door haar lichaam raasde, haar bijna van de benen gooide, ze moest echt steunen op het bureau, maar ze wilde niet opgeven, ze wilde meer, haar hele lichaam schreeuwde het uit.

De harde cane, drie opeenvolgende spuitende orgasmes, en nog hield ze het bureau vast in het verlangen om nog meer te voelen. Hij zag hoe heel langzaam de overprikkeling binnen kwam, het bijna niet meer kunnen. Nog hield hij niet op, maar zeker nog tien slagen, harder dan hij ooit gegeven had duwden haar weer een orgasme in, schokkend hing ze over het bureau.

“Genoeg Mijnheer.” was het enige wat ze uit kon brengen. Gelukkig luisterde hij en voelde ze zijn hand op haar rug die haar vasthield, toen ze bijna door haar benen zakte waren zijn armen er en vingen haar op. Het zweven was letterlijk geworden, hij tilde haar en legde haar op de salontafel om bij te komen. Een glas drinken werd in haar hand geschoven, zijn jasje over haar heen gelegd. Ze had gevoeld wat het kan zijn.

Zeker een kwartier had ze nodig om bij te komen, nog kneep ze af en toe met haar handen, maar haar ademhaling werd weer een beetje rustiger. Weer gaf hij haar een glas drinken. Hierna kwam ze uit zichzelf overeind. Voor zijn plezier keek hij naar de omgekeerde striptease toen ze, zij het zonder string, haar kleding aantrok en in orde bracht. Hij keek haar aan om te zien of het goed met haar ging, toen hij daarvan overtuigd was gaf hij haar een hand en bracht haar naar de deur die hij bedachtzaam achter haar sloot.

Agent Grijs zou alleen maar een heel kort mailtje krijgen dat het bevredigend verlopen was. Zelf was officier Zwart zo ondersteboven van wat er gebeurt was dat hij zeker wist dat hij dat gevoel niet met een ander kon delen. Een leegte vulde zijn buik, een gemis van een droom die waarheid geworden was, maar nu weer buiten zijn bereik was. Ergens hoopte hij dat ze bewust weer een ambtenaar zou beledigen in de hoop dat hij haar daardoor weer zou zien en de straf die geen straf was mocht geven, nog één keer de droom van alles mogen doen echt mee te maken.

In haar gezellige huiskamer liep Mevrouw van de Berg rond, ze straalde geen rust uit, maar eerder een ongedurigheid. Sinds ze op het politiebureau geweest was, waar ze twee keer een spanking had ondergaan was er iets in haar veranderd. Ze had iets in zichzelf ontdekt wat ze niet kende. Een nieuw en hevig verlangen koppelde zich aan haar seksualiteit. De herinnering aan de avond met Officier Grey leefde diep in haar. Ze merkte hoe vaak het haar zo maar in beslag nam.

Haar gedachten terug gingen naar die avond. Weer verbaasde ze zich hoe diep het verlangen in haar was. Natuurlijk had ze wat rond gezocht op het internet en ontdekt dat “het” een naam had Spanking, ze fantaseerde en droomde er over .

Op haar werk was ze minder geconcentreerd, zat vaak wat dromerig voor zich uit te kijken en haar beste vriendin had haar pas op de man af gevraagd of ze soms verliefd was. Verliefd was het niet, maar wat ze wel voelde kon, wilde en durfde ze niet tegen haar vriendin te vertellen, wat zou die wel niet denken als ze vertelde dat ze voor straf goed op haar billen geslagen was, en daarbij, wat het in haar lichaam en gevoel met haar gedaan had.

Ze voelde de warmte alleen al bij het idee weer door zich heen gaan en voelde het blosje op haar wangen toen ze terug dacht aan hoe ze gevraagd had om niet te stoppen maar door te gaan, door te gaan tot ze uitgeput over het bureau hing. Iedere keer als ze een politieman in uniform zag, of een statige man in een mooi pak voelde ze weer een plotselinge golf van onbeheerste hitte door buik en onderlijf gaan, zo hevig dat het haar echt overweldigde.

Ze wist echt wel dat ze een gezonde vrouw was met haar behoefte en seksualiteit. Nu er op dit moment geen man in haar leven was speelde ze heel regelmatig met zichzelf, alleen sinds ze het nieuwe voor het eerst had ervaren leek de bevrediging niet meer zo intens als “ervoor.” Nu had ze ontdekt dat als ze fantaseerde hoe ze gespankt was er wel een heviger orgasme kwam, maar ook daarin was er nog een stukje gemis, ze miste de striemende hevige pijn die ze gevoeld had toen de cane haar billen raakte. Ze wilde weer die pijn, de cane of de liniaal die haar mooie blanke billen helemaal roze konden maken.

Haar onrust stoorde haar, haar ongedurigheid zat haar in de weg. Het ene moment wilde ze dat ze nooit had gevoeld wat ze nu ervaren was, probeerde ze verder te gaan zoals ze altijd gedaan had. Het lukte gewoonweg niet om verder te gaan nu ze dit nieuwe wist. Haar gevoel van onrust werd nog meer versterkt door dat ze zich herinnerde hoe de dagen na de bestraffing op het politiebureau geweest waren, nog nooit had ze, ondanks de verwarring die er ook in haar was, zo veel rust in zichzelf ervaren. Nog nooit was ze zo vredig geweest, was het goed.

Pas een paar dagen erna was de grote onrust in haar begonnen, was ze meer en meer op het internet aan het zoeken geweest. Soms kwam ze een filmpje tegen wat haar aansprak en waarbij ze fantaseerde dat zij de hoofdrol had, maar het maakte het gemis aan het echte voelen van de pijn alleen maar groter. Ze wilde…

Ze bedacht dat even lekker de stad in gaan haar misschien wel een beetje af zou leiden. Ze liep naar de slaapkamer om zich om te kleden en merkte dat haar handen het korte sexy rokje wat ze die avond gedragen had streelden. Ze kon het niet laten, zocht haar mooiste lingerie op, legde het rokje klaar en een top met veel zwart kant. Met een blosje op haar wangen pakte ze er een paar mooie stay up kousen bij met een kanten rand. Verbaasd over haar eigen overmoed ging ze snel naar de douche en liet het water heerlijk over haar lichaam gaan. Na de douche verwende ze haar lichaam met een lekkere body lotion en als in trance trok ze de kleren aan die ze klaargelegd had.

Ze voelde haar onderbuik erdoor samen trekken. Ze wilde rust en dit wakkerde alleen maar verlangen aan. Impulsief pakte ze de telefoon en vroeg haar vriendin om mee te gaan de stad in, samen wat eten en een glaasje wijn. Misschien bracht dat wat rust.

Tegen zeven uur reed ze naar de stad waar ze om half acht afgesproken had. Ze was zich er helemaal niet van bewust, maar ze reed eerst langs het politiebureau, al een paar keer had ze zich er op betrapt dat ze daar zo maar stond met haar auto. Ach, nu ze er toch stond liet ze de auto er maar staan. Bijna was ze de trap opgelopen om het bureau in te gaan.

Haar telefoon ging, gelukkig, haar vriendin vroeg waar ze was en vertelde dat zij al in hun favoriete restaurant zat. Toen Mevrouw van de Berg er ook binnenliep viel het haar op dat er verschillende mannen met een blik vol waardering en sommigen zelfs met pure extase naar haar keken. Op dat moment was ze zich pas weer van haar kleding bewust, ze viel op door haar sexy uitstraling!

Haar vriendin schoot in de lach, keek haar heel indringend aan en zei: “En jij gaat mij vertellen dat er geen man in je leven is?” Mevrouw van de Berg glimlachte terug en dook snel in het achterste hoekje van de bank en pakte het glas wijn van haar vriendin aan. “Gezondheid! En nee, er is echt geen man in mijn leven, ook niet in de nabije toekomst.”

De avond ging snel voorbij, het was gezellig, en omdat de vriendin niet verder aangedrongen had, was er ook niet meer over “mannen” gesproken, maar hadden ze gezellig gepraat, lekker gegeten en het glaasje wijn erbij had de avond compleet gemaakt. Er was maar één ding waar Mevrouw van de Berg zich zorgen over maakte, ze had veel te veel op om nog terug te mogen rijden, en haar auto stond precies voor het bureau, dat risico wilde ze toch echt niet nemen. Of?

Na afscheid genomen te hebben van haar vriendin liep ze langzaam naar haar auto. Het politiebureau lokte haar. Haar grootste verlangen was naar officier Grijs, maar in de trilling in haar lichaam, het verlangen wat er door haar buik raasde, zou ze al heel tevreden zijn als ze even weer de straf mocht voelen die agent Zwart haar toegediend had. Ze hoopte dat hij het niet gemerkt had, maar ook tijdens die bestraffing was ze meer dan eens klaargekomen en vlak voor het eind had ze voor het eerst in haar leven met kracht een vrouwelijke ejaculatie gevoeld.

Zou één van beiden dienst hebben? Het licht boven de deur brandde, het riep, het trok haar naar zich toe. Ze begreep gewoon weg niet hoe groot haar verlangen was, hoe het in haar brandde.

Plotseling had ze een plan, een reden om naar binnen te gaan. Vastberaden liep ze de trap op en deed de deur van het bureau open. De eerste blik die haar ogen vast pinden waren de donkere ogen van Agent Zwart, die nurks achter de desk zat. Vol spijt vroeg Mevrouw van de Berg zich af wat ze nu toch aan het doen was. Ze zag de ogen tegenover zich veranderen, agent Zwart had haar zeker herkend en keek haar dwingend aan en wenkte haar naar zich toe. “Weer een bekeuring waar ik je mee moet helpen om die weg te werken?” Ze voelde dat ze hakkelde, bloosde en weer dat rotgevoel dat haar benen week maakte en een bal die door haar buik gonsde om zich uiteindelijk in haar schaamstreek te nestelen.

“Agent Zwart, ik ben blij dat ik u hier tref, maar gelukkig heb ik geen bekeuring openstaan. Ik wil wel voorkomen dat ik die krijg, dus daarom kom ik hier binnen. Ik ben net met een vriendin uit eten geweest en ik heb er wel een paar glazen wijn bij gedronken, en weet niet of ik nu nog wel mag rijden. Wie anders dan de politie zelf kan mij dat vertellen? U toch zeker!” Het hakkelen had plaatsgemaakt voor een driest gevoel, overmoedig en alleen al het weer zijn op de plaats waar ze nu twee keer straf had gehad gaf haar een stukje van het gevoel terug. Aan de andere kant riep het een minstens zo grote onrust in haar lichaam op. Weer wilde ze, weer voelen, maar ook weer overgeleverd zijn. Niet mogen kiezen, maar doen wat haar opgedragen wordt, dát gevoel.

“Komt u maar even mee, niet iedereen wordt hier graag gezien, en ik denk dat u zich prettiger voelt als ik u even naar een kamer breng waar niet zo maar iedereen naar binnen kan, en waar u niet zichtbaar bent voor de buitenwereld. Zo ziet u gelijk, de politie denkt met u mee.” Hij wenkte een jonge politieagente en gaf haar de opdracht om de desk in de gaten te houden, ook gaf hij zijn collega nog een paar opdrachten om te vervullen.

Vragend keek hij Mevrouw Van de Berg aan. Ze kon niet anders dan hem volgen en liep met hem mee de gang in die ergens het bureau in leidde. Nog één keer liep hij een gang door, en voordat hij de richting aangaf wist ze het, het was het bureau waar Officier Grijs haar ontvangen en gespankt had. De golf door haar lichaam was nu meer dan onmiskenbaar en de huivering was voor agent Zwart al lang niet meer te ontgaan.

“Een herinnering aan deze plaats Mevrouw Van de Berg?” Agent Zwart had dus haar naam ook nog onthouden, en ze vroeg zich af wat de agent en de officier hier met elkaar over besproken hadden, wat hier gebeurt was, was echt wel hevig geweest. Alsof hij haar gedachten kon lezen sprak hij verder: “Nee hoor, hij heeft er niet met mij over gesproken hoor. Dat jij nu hier weer bent laat voor mij het puzzelstukje op de plaats vallen. Je hebt gewoon weer de behoefte om te ervaren wat een echte man en een straf met je doen.” Ze voelde dat haar mond openviel, wat haar een niet bijster slimme blik gaf.

Voetstappen klonken door de gang, een kort maar duidelijk tikje op de deur. Ze voelde de kleur niet alleen op haar wangen, maar de warme gloed trok door tot in haar nek. Een andere warmte ging ook door haar lichaam, een warmte die zich nestelde in haar onderbuik, een warmte die het sluimerende verlangen in haar in eens in een ware vuurzee deed ontbranden.

“Dank je wel Agent Zwart, je hebt dit op een goede manier opgevangen.” Alleen de stem te horen die ze ook had gehoord in haar hevige moment hier deed haar onderlichaam meetrillen en riep de herinnering aan alle keren dat ze hier was klaargekomen heel hevig op. Agent Zwart vertrok met een kort knikje naar Officier Grijs terug naar zijn bureaudienst.

Zijn ogen haakte in de hare en hij liep naar het bureau, en zonder zijn blik van de hare te halen pakte hij in de la. Met een klap kwam de houten liniaal op het blad van het bureau terecht. Zonder woorden draaide hij zich om, liep naar een ingebouwde kast, en kwam met drie verschillende canes terug en legde deze naast de liniaal. Heel even was er een stilte, geen beweging als in een stilte voor de storm. Weer liep hij naar de kast en kwam dit keer terug met twee houten dingen die leken op een cricket bat. Mevrouw Van de Berg voelde een nieuwe golf van verlangen door haar buik razen, zonder dat zij ze kende hadden de houten latten een onvoorstelbare aantrekkingskracht.

“Je wilt het?” Veel woorden maakte hij er niet aan vuil. Heel stil kwam haar antwoord, een knikje zonder woorden. Hierna liep hij naar haar toe, pakte haar hand en legde haar, zoals ze zich zo goed herinnerde, op de manier waarop het vorige keer geëindigd was over het bureau, deed haar rok naar boven en trok zonder zich te bedenken de string die ze aan had in stukken. Mevrouw Van de Berg zag hoe hij als eerste gelijk één van de twee houten paddels pakte, een diepe zucht kwam vanuit de diepste diepte in haar, het verlangen naar de pijn zo overheersend, het verlangen naar het aanraken van haar sensualiteit en het weer voelen van die zo diepe rust. Ze gaf zich over, nog één zucht en haar lichaam ontspande voor wat nu zou gaan komen.

Bron Instagram

Ik had hem die dag in de kelder aan het werk gevonden, en ik was de trap af geslopen om te kijken hoe hij moeizaam zijn opdracht uitvoerde. Hij was altijd diep in zijn werk verdiept, althans zo leek het, zijn handen bewogen behendig, zijn ogen misten geen detail. Hij droeg een wit T-shirt en een spijkerbroek, en toen hij zich iets naar links draaide, kon ik de omtrek van zijn pik net achter de spijkerbroek zien, en ik kon het zachte gerinkel horen van de sleutels die ernaast hingen. Hij draaide zich weer volledig naar me toe en ik zag de spieren, spieren die net boven zijn schouderbladen uitstegen en de spieren in zijn mooie kont die zich aanspanden terwijl hij worstelde met de gebroken pijp boven hem. Zijn handen gingen op zijn heupen liggen en terwijl hij de situatie bekeek, slaakte hij een duidelijk gefrustreerde zucht. Arme jongen, al dat werk dat hij voor me doet… ik voelde dat hij toe was aan een pauze.

Ik sloop achter hem aan terwijl hij met beide handen omhoog reikte om een nieuwe poging te doen de koppige pijp te repareren. Ik was muisstil, mijn hart bonsde bij de gedachte aan zijn reactie op wat ik op het punt stond te doen. Ik hield mijn adem in zodat hij het niet zou voelen of horen terwijl ik naar zijn polsen reikte…

De handboeien zaten op hun plaats. Hij rukte naar beneden en naar achteren, de pijp met de ketting knarsend.

“Ontspan je. Je zit vast, dus je kan er net zo goed van genieten…” fluisterde ik in zijn oor. Ik reikte om hem heen en knoopte zijn spijkerbroek los, het gewicht van de sleutels trok hem snel op de grond. Ik was niet echt verbaasd te zien dat hij die dag geen boxershort aanhad. Ik pakte een schaar uit een doos in de buurt en knipte langzaam zijn T-shirt van hem af, terwijl ik het van zijn bezwete huid afpelde. Hij stond volkomen stil, op het snel op en neer gaan van zijn borstkas na, al zijn spieren gespannen. Ik kon zien dat hij wilde reageren, maar dat hij dat onder de omstandigheden niet kon.

Toen ik klaar was met het hemd, liep ik langzaam om hem heen, alles in me opnemend. Zijn ogen waren vernauwd, maar niet zo erg dat ik niet kon zien dat ze fel en boos blauw oplichtten. Zijn tanden waren op elkaar geklemd en zijn adem siste tussen zijn tanden terwijl hij weer eens nutteloos tegen zijn boeien rukte. Ik wierp een blik naar beneden en zag dat, ondanks de uitdrukking van woede op zijn gezicht, zijn pik keihard was en in volle aandacht stond. Ik keek op met opgetrokken wenkbrauwen, maar hij weigerde mijn blik te beantwoorden. Hoe graag hij het ook zou willen ontkennen, hij vond het fijn wat er met hem gebeurde.

“Hmm… wat te doen met jou. Ik denk dat ik je gewoon hier kan laten voor een tijdje…” Zijn ogen werden wijder en hij keek me aan alsof ik gek was geworden. “Of…” zei ik terwijl ik naar beneden reikte en zijn grote harde pik met mijn handen vastpakte, “Ik zou deze lekkere grote harde pik kunnen nemen en hem overal neerzetten waar ik maar wil…”

Ik streelde hem krachtig met beide handen tot hij eindelijk de kreun liet horen die ik had willen horen. “Dat is beter…” fluisterde ik. “Ik zou hem hier kunnen leggen…” zei ik zachtjes terwijl ik speels met mijn vingers kneep, “Of hier…” terwijl ik mijn shirt optilde, vooroverboog en hem over en tussen mijn tieten wreef. “Of hier.” Ik ging op mijn knieën zitten en likte lichtjes zijn lul met mijn natte tong. Toen nam ik hem diep in mijn mond, daarna in mijn keel, en zoog hem zo hard en snel als ik kon. Toen ik de eerste kleine druppeltjes voorvocht proefde, stopte ik plotseling en stond op om zijn blik te ontmoeten.

Hij zweette en kreunde, volledig bezeten door zijn behoefte aan bevrijding. Ik liep langzaam rond totdat ik naast hem stond en streelde mijn nagels lichtjes over zijn kont, terwijl ik toekeek hoe zijn rug zich boog en zijn pik als reactie trilde. Ik ging toen naar boven en nam mijn tijd om te zoeken naar meer manieren om terug te gaan en hem te plagen tot het beste orgasme van zijn leven.

Er waren ongeveer een kwartier voorbij toen ik eindelijk terugging naar de kelder, een flesje massageolie bij me had en in mezelf glimlachte, denkend aan hoe leuk ons spelletje was geweest. Ik wist dat hij niet echt kwaad was… alleen een beetje geschrokken van mijn brutaliteit, waarschijnlijk, maar tegen de tijd dat ik met hem klaar was, wist ik dat hij dat wel zou zijn.

Waar was hij?

De pijp hing aan het plafond, en de sleutels van de handboeien lagen op de betonnen vloer. Oh, nee, ik had ze in mijn zak willen stoppen! Ik liep er haastig heen om ze op te rapen, mijn hart bonkte en mijn gedachten raceten, toen ik hem plotseling, vanuit mijn ooghoek, van onder de trap naar me toe zag rennen. Het gebeurde allemaal in een fractie van een seconde, toen hij me bij mijn haar greep, me op de grond gooide en mijn armen boven mijn hoofd duwde.

Terwijl zijn handen pijnlijk rond mijn polsen knepen, probeerde ik tegen te stribbelen, maar het had geen zin – ik zat vastgepind onder hem, zijn gezicht slechts een paar centimeter van het mijne.

“Hou je van spelen? Huh?” fluisterde hij terwijl hij de boeien om mijn polsen sloeg. “Nu ben je van mij!” zei hij met een grijns terwijl hij opstond en op me neer keek, hulpeloos vastgeketend aan een grotere, sterkere pijp die langs de muur naar beneden liep. Voor mij was er geen ontsnappen aan.

“Wat hebben we hier?” zei hij terwijl hij de fles olie oppakte die op de grond was gevallen. Hij gooide het snel weg en toen hij naar me toe kwam, gromde hij: “Sorry, maar zo aardig speel ik niet!” Hij bukte zich en scheurde mijn hemd van me af, zonder dat er een schaar aan te pas kwam, en gooide de restjes boven op zijn eigen haveloze hemd. Ik voelde mijn tepels hard worden, en mijn kutje nat, terwijl ik daar lag in niets anders dan een doorweekt slipje, overgeleverd aan de genade van deze eens zo zachtaardige gek. Ik genoot van elke minuut, en dat deed me twijfelen aan mijn eigen geestelijke gezondheid, want het was duidelijk dat hij echt kwaad was. Zijn ogen leken te gloeien in het zwakke licht van de kelder, terwijl zijn blik rondflitste over mijn lichaam, zijn geest razend van gedachten over wat hij met me ging doen.

Hij scheurde mijn slipje uit, waardoor mijn natte kutje bloot kwam te liggen, terwijl hij lachte. “Laat me je een koekje van eigen deeg geven, liefje,” zei hij sarcastisch terwijl hij op zijn knieën zakte en zijn vinger op en neer langs mijn kutlipjes begon te bewegen. Mijn rug kromde zich toen hij eindelijk mijn harde kloppende clitje vond met zijn vinger. “Hou je van plagen? Hou je ervan om met vuur te spelen, me op het randje te zetten en me daar te laten?” vroeg hij. “Ik was niet van plan je daar…” Ik hijgde ademloos terwijl zijn vingers de opening van mijn kutje tergen. “Hoe weet ik dat?” vroeg hij… en toen stopte hij. “Dat is oké,” zei hij, “want ik ga  gewoon afmaken waar jij mee begonnen bent!”

Plotseling lag hij bovenop me en ik voelde hem hard en snel bij me binnenkomen. Hij ramde mijn kutje zo hard dat ik dacht dat hij me doormidden zou scheuren. Hij ging op zijn knieën zitten en tilde mijn benen op zijn schouders, terwijl hij me neukte als een beest. Hij reikte naar beneden en kneep in mijn tepels, en plotseling kwam ik klaar, mijn sappen liepen over zijn ballen en drupten vervolgens op het koude beton beneden.

“Heb ik je al gezegd dat je moet klaarkomen?” schreeuwde hij terwijl hij zijn pik uit mijn kutje trok en over mijn borstkas schoof. “Niet meer van dat! Zuig me nu schoon!” Hij duwde zijn pik in mijn mond, en terwijl ik mijn eigen sperma door mijn keel zoog, begon hij zelf ook klaar te komen. Het liep uit mijn mond en langs de zijkanten van mijn gezicht in mijn haar, terwijl hij mijn gezicht net zo hard neukte als hij mijn kutje had geneukt. Toen hij opstond en zich vooroverboog om de boeien los te maken, glimlachte hij naar me.

“Ik wist niet dat je het in je had,” zei hij, terwijl ik teruglachte.

“Ik zei toch dat ik een freak was…” antwoordde ik.

Bron

Laat ik beginnen met duidelijk te stellen dat ik nooit aan bondage heb gedaan. Dat zijn rare dingen voor rare mensen. Zo ben ik niet. Dus, toegegeven, het is verrassend dat ik me zou laten vastbinden, met gespreide armen, aan de vier hoeken van een bed voor de ogen van een vreemde.

“Vertrouw je me?” vraagt ze.

Haar vertrouwen? Ik heb haar pas 2 uur geleden ontmoet. Natuurlijk vertrouw ik haar niet! Ik zou een idioot zijn om haar te vertrouwen.

“Ja,” zei ik.

“Goed,” antwoordde ze. “Soms vertrouw ik mezelf niet eens. Ik kan me laten meeslepen.”

Oh mijn God. Wat heb ik me op de hals gehaald?

Laat me teruggaan naar het begin en uitleggen hoe deze waanzin is ontstaan. Ik had net een lange relatie achter de rug, wat betekende dat ik al een hele tijd niet meer met iemand anders had gedatet. Dus, ik was uit de dating scène en was uit de praktijk. Daarom, toen ik een advertentie tegenkwam voor een dating service, besloot ik het te proberen. En daar kwam Melissa. Ik hield van haar video, met haar mooie gezicht en lieve stem. Ze vertelde over haar interesses (veel leken op de mijne), maar eindigde de video met te zeggen dat ze van lichte bondage hield. Ik wist niet eens wat dat betekende, maar als ze wilde dat ik me voordeed als een piraat en haar vastbond, zeker, dat zou ongevaarlijk zijn. We spraken af in een plaatselijke bar na het werk.

Ze was in het echt net zo mooi als in de video, met een prachtig figuur. Een lange roodharige, ze droeg nauwsluitende kleren die haar rondingen benadrukten. Ze was duidelijk niet bescheiden over haar lichaam. Nog een positief punt. Ze was slim, grappig, en had een brede glimlach. We konden het goed met elkaar vinden en ik was blij toen ze voorstelde om naar haar huis te gaan.

We dronken nog wat, en hoewel ik een beetje licht in mijn hoofd was, kan ik alcohol niet de schuld geven van mijn daden. Laten we zeggen dat lust me voortdreef. (De eerste keer dat dat ooit is gebeurd – grapje.) Melissa herinnerde me aan haar verklaring in de video, dat ze van lichte bondage hield.

“Ben je ooit vastgebonden geweest?” vroeg ze.

“Eh, niet meer sinds ik Cowboys en Indianen speelde toen ik 10 was met mijn beste vriend,” zei ik, de vraag luchtig opnemend.

“Het is heel sensueel,” antwoordde ze. “Het gebrek aan controle, de totale afhankelijkheid van een ander voor je behoeften, en je plezier. Het kan het meest erotische en opwindende zijn wat je ooit hebt gedaan. Ben je bereid om iets avontuurlijks te proberen?

Op die manier gezegd, is het moeilijk om nee te zeggen. Sorry, dame, ik ben een watje en niet in voor plezier of opwindende dingen.

“Tuurlijk, ik ben er klaar voor” zei ik.

“Geweldig. Kleed je uit tot op je onderbroek en ga op je rug liggen, op het bed.”

Ik wist dat er iets mis was met hoe deze date verliep. Is het niet de bedoeling dat de vrouw haar kleren uittrekt?

“Eh, trek jij ook je kleren uit?” vroeg ik, een beetje aarzelend.

“Wil je dat ik dat doe?” vroeg ze.

“Zeker.”

“Dan zal ik dat doen.”

We trokken allebei onze bovenkleding uit. Ze had een bijpassende bh en slipje aan die erg aantrekkelijk was. De beha spande om haar borsten te bedwingen, de opgezwollen tepels duidelijk zichtbaar. Heel mooi. Mijn slipje is meer alledaags, maar het zat strak en liet mijn mannelijke delen mooi uitkomen.

Ik lag op haar comfortabele hemelbed, met blote borst en alleen een slipje aan, me afvragend wat er nu zou gebeuren. Ze spreidde met, haar benen over mijn middel.

“Doe je handen omhoog, bij de bedstijlen.”

Dat deed ik, en van achter de palen haalde ze een met klittenband bedekte band tevoorschijn, die ze om één pols vastmaakte. Toen de andere pols.

Ik was een beetje nerveus, zo opgesloten te zitten. Maar het gebeurde snel, voordat ik tijd had om volledig te verwerken wat er gebeurde.

“En nu de benen,” zei ze.

Toen mijn polsen eenmaal vastzaten, had ik hier niet veel meer over te zeggen. Ze ging naar het voeteneind van het bed en verplaatste een been naar een hoekpaal en maakte het vast. Toen de andere. Ik lag met gespreide armen. Nooit in mijn leven had ik me kwetsbaarder gevoeld. Er was een lichte beweging in mijn penis. Ik weet niet zeker of het van seksuele opwinding of van angst was.

“Oké, laat eens zien wat je in huis hebt,” zei ze.

En ze haalde een mes tevoorschijn.

Slik. Wat ben ik toch een idioot. Ik kende deze vrouw niet van Adam (of ik denk, Eva), en ik heb me laten beteugelen door wat ik nu zie als een seriemoordenaar.

“Wat ga je met dat mes doen?” vroeg ik, in een poging niet zo in paniek te raken als ik begon te worden.

“Vertrouw je me?” vroeg ze.

“Ja,”

Ze glimlachte en pakte het elastiek van mijn slipje in haar handen, en sneed het door met het mes. Toen sneed ze mijn ondergoed in stukken en trok het van mijn lichaam. Ik was naakt.

“Je hebt mijn onderbroek verpest,” verklaarde ik dom het voor de hand liggende.

“Je hebt geen kleren meer nodig.”

“Laat me de uitrusting zien,” zei ze, terwijl ze mijn balzak vastpakte. Ze vingerde de testikels, alsof ze een juwelier was die kostbare edelstenen taxeerde. Toen trok ze de penis tot zijn volledige lengte.

“Voldoende,” zei ze, “maar ik denk dat we hem tot een meer respectabele grootte kunnen brengen.”

Met haar hand begon ze hem te masseren, te strelen en voegde wat speeksel aan haar hand toe om het glijden te vergemakkelijken. De penis, die slap was geweest (moeilijk om opgewonden te raken als je verwacht dat een seriemoordenaar je afmaakt), gaf zich over aan haar strelingen. Hij groeide in haar hand, tot hij boven mijn onderbuik uitkwam.

“Veel beter,” zei ze met een glimlach.

Ik dacht dat ze het zou blijven masseren. In plaats daarvan ging ze naar de commode en kwam terug met een korte riem, met leren strengen. Ze ging over me heen staan. Toen gebruikte ze het om zachtjes op mijn borst te slaan, kleine pijn toebrengend. Ze ging langs mijn voorkant naar beneden en sloeg op mijn buik. Dan maakte ze kleine tikjes tegen de onderkant van mijn penis, waardoor die op en neer ging. De stijve penis, zo hard als steen, voelde aanvankelijk geen pijn. Maar de herhaalde tikjes en wrijfjes langs de lengte, brachten zowel pijn als genot. Met haar andere hand ging ze onder het scrotum en wreef over de onderkant. Haar vinger ging naar mijn anus en tot mijn schrik kroop ze langzaam een vinger in mijn kont. Ze drukte naar boven, en ik schokte van de druk. Sperma begon uit de penis te sijpelen.

“Nog niet,” zei ze, terwijl ze haar vinger losliet. Ze veegde het sperma weg en smeerde het op mijn buik.

Ze stond op en trok haar BH en slipje uit. Ze plaatste zich over mijn midden, en leidde mijn penis in haar. Ze stond op en viel over me heen, en liet de penis in en uit me glijden. Ik kon niet veel bewegen, omdat ik aan handen en voeten gebonden was, en ze gebruikte me als een seks speeltje. Ze schommelde op me, draaide, gebruikte een hand om over haar clitoris te wrijven voor meer effect. Ze kreunde. Haar nagels groeven in mijn borst, haar handen wreven over mijn gezicht. Ze drukte met haar bekken op de penis. De druk, en de erotische geluiden van haar opwinding, deden me over de rand gaan en ik spoot in haar. Ik viel achterover, mijn lichaam uitgeput. Ze bleef schommelen op de zacht wordende penis, en kwam toen ook tot een hoogtepunt. Haar lichaam viel over het mijne. Haar lippen vonden de mijne en ze omcirkelde mijn mond met haar tong.

“Dat was lekker, of niet?” zei ze.

“God, ja,” was alles wat ik kon zeggen.

Ze reikte omhoog en bevrijdde eerst een van mijn handen, toen de andere. Ik sloeg mijn armen om haar heen en trok haar nog dichter tegen me aan.

“Doe je dit altijd op een eerste afspraakje?” vroeg ik.

Ze lachte. “Nee, natuurlijk niet. Soms laat ik de jongen mij vastbinden.”

Bron: https://www.literotica.com/s/the-first-date-19

Ze was de tel kwijt geraakt. Iedere keer ging de deur open, verwachtte hij dat ze met haar benen gespreid op haar rug liggend zich zou aanbieden. Soms was hij teder en zacht, smeulde haar geilheid als een zacht wakkerend vuurtje dat een aangename warmte verspreidde, soms gunde hij haar een orgasme, soms bracht hij haar op het randje. Het eind was telkens gelijk, hij liep naar de deur, bleef in de deuropening staan, keek haar aan en zei: ‘ik wil niet dat je met jezelf speelt, begrepen? Jouw geilheid is van mij, jouw pijn is van mij, jouw genot is van mij, jij bent van mij en ik zal je laten voelen wat dat betekent.’

Dan deed hij het licht uit en sloot met ferme beweging de deur.

De eerste keer was haar opwinding en drang zichzelf te bevredigen onweerstaanbaar. ze durfde zelfs aan zichzelf toe te geven dat de dreiging in zijn stem bij het uitspreken van de belofte dat daar straf op stond iets toevoegde, ze kreeg vijf orgasmes terwijl ze die eerste keer de hand aan zichzelf had gelegd. Het moment dat hij abrupt de deur opende en het licht aandeed kon ze een glimlach niet verbergen. ‘ Wat betekent die glimlach? Heb jij met jezelf gespeeld? Terwijl ik nadrukkelijk gezegd had dat dit niet mocht? ‘

Ze beet op haar onderlip en kon een nieuwe glimlach niet onderdrukken ‘Ja…ik ben zo geil….ik moest wel.’

‘Hoe vaak?’ zijn ogen waren donker geworden terwijl hij de vraag op haar afvuurde.

‘Klaargekomen of gespeeld?’ vroeg ze met ondeugende glimlach.

‘Vertel het me’

Haar stem was zachter geworden, tot een bijna fluisteren ‘Ik heb 1 keer gespeeld en ben toen vijf keer achter elkaar klaargekomen. ‘

Toen ze haar eigen bekentenis hoorde voelde ze bijna berouw om het schaamteloze meisje dat ze was, had ze hiervoor straf verdiend? Vond ze dat zelf nu echt, of was het haar geilheid die haar hierin stuurde. Wat was dat duale toch in haar.

Ze keek naar hem terwijl haar lichaam woordloos leek te schreeuwen raak me aan, geef me, neem me, doe met me wat jij wilt.

Zijn ogen kleurden van licht naar donker, ze kenden elkaar door en door wat maakte dat een kleine flikkering in de ogen al de echte gevoelens verraadde. Toch voelde ze een klein samentrekken in haar buik, direct gevolgd door een nieuwe golf van geilheid die haar bijna op het randje had gebracht om schaamteloos zichzelf naar een nieuw hoogtepunt te brengen terwijl hij zo op haar neerkeek. Ze probeerde haar lichaam te negeren en te focussen op zijn woorden.

‘Heb jij mijn opdracht genegeerd, ja of nee?’

‘..ja..’ fluisterde ze.

‘Daarvoor ga ik je straks straffen, hard. Zijn je tepels nog gevoelig? Denk maar aan hoe erg je de cane op je tepels vond, en mij huilend smeekte te stoppen. Dat is niets vergeleken met de straf die je hiervoor hebt verdiend. Mij een beetje bespelen. Denk je soms dat ik niet serieus ben? Dat dit een spelletje is?’

Ze schudde haar hoofd terwijl ze manhaftig haar best deed de nieuwe golf geilheid te negeren, ze wist dat haar lichaam haar kon verraden en het grootste verraad waren de spontane orgasmes. Die uit het niets leken te komen, simpelweg gestuurd door een woord, een beeld dat het geile meisje in haar daarbij wist te toveren. Een fantasiebeeld dat zich in een enkele minuut kon manifesteren en haar liet klaarkomen, zomaar. Dat wilde ze nu niet, ze wilde hem laten zien dat ze haar best deed. Dat niet haar geilheid de regie had, maar hij. Zelfs al wisten ze beiden dat dit eigenlijk onmogelijk was, ze was dat geile meisje, dat voortdurend geprikkeld kon zijn. En ze had toegegeven dat ze zo graag eens wilde kunnen toegeven aan dat meisje mogen zijn. Dat meisje dat wilde klaarkomen, wilde fantaseren, haar fantasie waarheid wilde laten worden. Dat meisje dat verlangde naar een man, die haar gaf wat ze wilde maar het haar ook ontnam, die haar ongeremde schaamteloosheid waardeerde en haar ervoor straffen zou.

Hij zei niets meer, schudde zijn hoofd en terwijl hij ruw en zonder waarschuwing zijn vingers bij haar naar binnen duwde zei hij ‘Meisje, meisje toch. Wat zul jij het straks zwaar hebben als ik ga straffen, wanneer je de pijn voelt, de echte pijn, dan zul je spijt hebben van hoe je daarnet jezelf liet gaan tegen al mijn waarschuwingen in.’

Ze voelde hoe haar vocht over zijn hand gutste, er was geen stoppen meer aan. Even abrupt als zijn hand naar binnen gedrongen was had hij deze weer weggehaald, op de top van de intense golf van geilheid. Het licht ging uit, ze schrok van de klap van de deur. Alleen in het donker wist ze niet wat ze moest voelen, ze probeerde in haar lichaam te dalen. Stuurde haar ademhaling naar haar buik wat bijna leidde tot een spontaan orgasme, ze werd zich bewust van hoe intens opgewonden ze was. Zelfs na de diverse orgasmes die zij zichzelf gegeven had, en de orgasmes die hij haar gegund had voelde ze zich nog altijd onverzadigbaar. Ze wilde meer, ze wilde opnieuw. Ze dacht aan de straf die ze zou krijgen, wat zou hij geven?

Dat haar billen geraakt zouden worden was zonder twijfel, maar hij had talloze attributen die hij kon gebruiken. Sommigen maakten haar vooral geil, ze was niet snel onder de indruk van de scherpe pijn van de cane, of van de brandende intensiteit van de hard houten paddel. Haar lichaam zette alles om in genot dus kon ze zelden oprecht zeggen dat het als straf voelde, dat gevoel zette pas in wanneer haar billen langere tijd geteisterd waren, wanneer er een herhaling was ingezet die de voortdurende respons van geilheid wist te doorbreken.

Natuurlijk was het makkelijk iets te bedenken dat haar lichaam op geen enkele manier prettig zou vinden en dat in te zetten als straf maar dat was niet waar beiden behoefte aan hadden. Straf en genot lagen voor haar dicht bij elkaar, ze waren de Yin en Yang die zij nodig had, het een zonder het ander was mogelijk en kon effect hebben maar raakte al snel de connectie met haar ware zijn, haar echte kern, kwijt. En dus werd er gebalanceerd tussen genot en straf, had zij met zachte stem en bang voor de afwijzing toegegeven hoe ze altijd maar weer fantaseerde over een man die haar straf gaf, hoe opgewonden ze daar van werd, dat die fantasie zelfs dwars door de intensiteit van een hevig spel heen kon breken en ze er niets tegen kon doen. Het hoorde bij haar, het was er al sinds ze een klein meisje was geweest en dezelfde fantasieën van toen konden haar nu nog steeds intens prikkelen.

Ze wilde klaarkomen, opnieuw. Maar ze wilde ook trots zijn en hem kunnen vertellen dat ze niet toegegeven had, voor hem. Ze bedwong zich, beleefde haar orgasme in gedachten. De deur ging open, het licht aan. Hij zei niets, liep naar haar toe, vingerde haar naar diverse orgasmes en verliet de kamer opnieuw. Ze wilde huilen, de frustratie was hoog, de geilheid intens. Haar hele lichaam smeekte om opnieuw klaar te komen, dit keer verlangde ze ernaar om zichzelf het genot te schenken want dan was het anders. Dan was het eigen, vertrouwd, intens lekker. Dat was het ook wanneer hij het deed maar nu zou het haar eigen keuze zijn. Ze vroeg zich af wie er nu de regie had, zij of haar geilheid. Die liet haar deze dingen doen, tegen beter weten in toch klaarkomen. Zelfs al hing de dreiging van straf boven haar hoofd, geilheid trok zich er niets van aan, egocentrisch als deze was wilde het maar een ding….opnieuw klaarkomen, keer op keer tot ze leeg was.

Weer ging de deur open, het licht aan, ze keek nar hem in de deur opening. Ze hield zoveel van hem, wist hij dat wel echt. Ze hield van hem omdat hij zonder veroordelen alle facetten van haar persoontje probeerde te geven waar deze behoefte aan hadden, ze hield van hem omdat hij haar pijn durfde te doen. Ze wist dat ze hierin veel van hem vroeg.

‘Gespeeld? Klaargekomen? Vertel het me maar.’

Ze beet op haar lip en schudde haar hoofd.

‘Beide keren niet?’ klonk er nou ongeloof in zijn stem door of verbeeldde ze zich dit.

‘Beide keren niet, omdat het niet van je mocht.’

Zijn gezicht verried niets toen hij zei:

‘Je straf krijg je evengoed. Want één keer spelen en dan vijf keer een orgasme krijgen is wel heel erg. Daar kom je niet ongestraft mee weg. Ik weet wel iets, je gaat me haten, en dat mag. Want het meisje wil gestraft worden voor haar schaamteloze geilheid, ik zal je straffen, en je zal opnieuw geil zijn want je bent gewoon een onverzadigd klein meisje. Mijn kleine geile meisje dat straf wil, dat echte straf wil voelen, hard en ongenadig. En dat gaat ze krijgen, geloof me. Je zult je billen nog lang voelen, net als je je tepels nu nog voelt. Denk daar maar aan.’

En hij sloot de deur weer.

Tijdens zijn woorden was er een nieuwe golf van geilheid ontstaan die door haar lichaam raasde, ze gaf er aan toe. Haar vingers raakten haar klitje en direct volgde een orgasme, en nog één.

De deur vloog open, ‘Zie je nu wel, je bent een geil meisje dat niet van zichzelf af kan blijven. Wat had ik je gezegd, niet spelen en niet klaarkomen. Ik heb de deur nog niet gesloten of je was al bezig, hoe vaak!’

Het klonk niet als een vraag, het was een opdracht die ze niet mocht weigeren.

Ze voelde zich ondeugend stout meisje dat bewust de regels had overtreden en genoot van dat gevoel, zelfs al stond er straf tegenover. Het was dat gevoel dat iets magisch had, dat maakte dat ze het zelden lang kon weerstaan.

‘Eén keer spelen, twee orgasmes.’

Hij liep naar haar toe, wist haar in razend tempo bij een volgend orgasme te brengen.

‘Dan is het nu 3-8’

‘Oh dat is oneerlijk’ sprak ze terwijl ze hem furieus aankeek.

‘Was het een orgasme?’

‘Ja maar…’

Met ferme stem onderbrak hij haar, ‘Ik wil een duidelijk antwoord, ja of nee?’

Ze boog haar hoofd terwijl ze bijna onhoorbaar fluisterde ‘Ja het was een orgasme.’

‘Fijn dat we het eens zijn. Ik laat je alleen, en denk erom, je weet het!’

Wederom omsloot donkerte haar. Alles in haar schreeuwde om toe te geven aan een nieuw orgasme. Ze gaf niet toe, ze beet op haar vingers, raakte zachtjes haar overgevoelige tepels aan, kwam bijna spontaan klaar en wist dit tegen te houden.

De deur ging weer open, het licht ging aan. ‘Kom maar mee, het is tijd voor je straf.’

Ze liep voor hem uit de kamer binnen, in het midden stond een salontafel met kleed en kussen erop.

‘Ga daar maar liggen, op je rug.’

Ze ging liggen, verschoof het kussen iets en wilde haar voeten op de grond plaatsen zodat ze wijdbeens en beschikbaar voor hem was. Hij onderbrak haar beweging, pakte haar benen vast, duwde deze tegen elkaar en bond ze met een riem stevig samen. Hij pakte haar hand en dwong haar zo haar benen naar zich toe te trekken.

Ze zocht zijn blik, zonder aandacht aan haar te besteden ging hij verder. Hij controleerde of de riem strak genoeg zat om haar benen bij elkaar te houden, nam een dunne cane in zijn hand en ging zitten op de kleine bank. Hij keek haar aan terwijl hij de cane zachtjes op en neer liet veren tegen zijn handpalm.

‘Dus ik heb hier een meisje dat niet van zichzelf kan afblijven, zelfs niet als ik het haar verbied. En nu ligt dat meisje hier voor me, weet je dat je billen er bijna om lijken te vragen? En weet je wat het mooie is? Bij iedere tik kan ik zien hoe je vrouwelijkheid zich opent, hoe je lichaam gaat zoeken naar de ontlading van een orgasme die je in deze positie niet zo gemakkelijk krijgt. Ben je er klaar voor?’

Ze knikte, al vond ze het een onnozele vraag waar ze al vaker over gediscussieerd hadden. Met de directe dreiging van pijn zo dichtbij was het lastig om oprecht te zeggen er klaar voor te zijn. Want waar was ze dan klaar voor, de pijn? Het effect van de pijn? Het orgasme dat een weg zou willen zoeken en niet tot uiting zou kunnen komen? En toch wist ze dat er er klaar voor was. Dit was wat ze wilde, ze wilde aan hem overgeleverd zijn, ze wilde de pijn voelen, ze wilde het kunnen ervaren als straf, en…ze wilde er opgewonden van kunnen raken, en blijven.

De felheid van de eerste slag op haar billen ontnam haar bijna de adem, haar lichaam twijfelde tussen verzet en overgave aan de pijn. Een reactie die haar bekend was en in een andere positie gemakkelijk te sturen was (waarbij haar voorkeur lag bij overgave aan de pijn) maar in deze positie was het anders. Iedere slag van de cane leek een extra impact te hebben, na een zestal slagen meldde hij het aantal, en de hoeveelheid slagen die ze nog zou krijgen. Ze had zichzelf aangeleerd niet onder de indruk te zijn van aantallen en meestal lukte het haar erg goed zich daardoor te laten leiden. Dit keer niet, ze voelde een vlaag van paniek opkomen gevolgd door een golf van nieuwe opwinding.

De laatste slagen waren scherp en brandend geweest, ze probeerde te draaien met haar lichaam. Niet eens om de slagen te ontwijken maar omdat ze zo haar eigen dans had, die dans van pijn en genot die haar lichaam mee kon voeren, die haar geest naar andere plaatsen bracht. Nu was het onmogelijk te dansen, de riem beperkte haar beweging.

‘Ik ga het je nog moeilijker maken.’ zei hij waarna hij enkelboeien om haar enkels vastmaakte en met een touw haar benen nog verder naar achteren, richting haar hoofd, trok. Hierdoor werden haar billen strakker gespannen, de huid zou zo strak gespannen staan dat een zacht tikje al een enorme impact kon hebben.

Ze zei niets, haar ogen volgden hem in iedere beweging. Hij was weer gaan zitten, nam de hard houten paddel op van de bank en vervolgde: ‘Ik heb je straf beloofd, de cane was een opwarmertje. Nu gaat het echte werk beginnen. Ik zal je niet vragen of je er klaar voor bent, je krijgt er vijftien, hard maar langzaam.’

Na de eerste slag met de paddel leek het of haar billen in brand stonden, ze had een klein kreetje niet kunnen onderdrukken. Ondanks de heftigheid leek in haar binnenste een meisje te jubelen, dit was het! Dit was die fantasie die ze als klein kind al had gehad, dit benaderde het gevoel dat ze al die jaren in haar binnenste beleefd had. Waar ze over gefantaseerd had, soms over geschreven had maar nimmer iemand deelgenoot van had gemaakt.

En nu lag ze daar, voelde ze zich dat schaamteloos geile meisje dat straf kreeg en er opgewonden van werd. En het mocht, het was goed. Alles dat ze voelde was goed, ze hoefde geen toneelspel op te voeren om te spelen alsof ze berouw had, ze mocht gewoon zijn wie ze was. Een onverbeterlijk geil meisje dat fantaseerde over straf, met zichzelf speelde, klaarkwam, straf kreeg, meer opwinding voelde, spontane orgasmes kreeg, nieuwe fantasie beelden voor zich zag terwijl ze nog in de hevigheid van de intense pijn zat, met zichzelf wilde spelen maar dit niet kon en daar nog geiler van werd.

De slagen volgden elkaar in gestaag tempo op, een gloeiende intense pijn bleef achter op haar billen iedere keer wanneer de paddel haar daar had geraakt. De slagen waren hard, ze hapte naar adem, gebruikte haar ademhaling om de pijn op te vangen, dacht dat ze niet meer kon hebben om dan zodra hij de paddel weg haalde van haar billen alweer te verlangen naar de volgende slag. Hoe hard hij ook sloeg, hoe sterk ze ook twijfelde of ze dit vol kon houden, na iedere slag verlangde ze ernaar dat de volgende harder en heviger zou zijn.

Orgasmes kondigden zich aan, gesmoord in haar houding. Ze voelde het vocht langs haar benen sijpelen en eventjes vervloekte ze hem om de onmogelijke positie waarin hij haar vastgebonden. Nu bleef er een rem op haar ontlading, ze kwam wel klaar, meermalen zelfs, maar het gaf niet de lucht die het haar anders gaf. Het voelde bijna als een stiekem klaarkomen, wat haar ook wel weer een extra prikkel gaf.

Met haar ogen bleef ze hem volgen, na de paddel volgden er diverse canes. Een dunne die scherpe pijn gaf, een dikke die haar bij iedere slag naar adem liet happen, een midden variant die haar liet balanceren tussen volledige overgave aan de pijn en een helder bewustzijn waarin de pijn anders werd waargenomen.

Abrupt stopte hij, verward keek ze hem aan. Zonder iets te zeggen maakte hij haar los, hielp haar met overeind komen en bracht haar terug naar het kamertje. Dit keer bleef de lamp aan, opnieuw lag ze op bed. De behoefte om zichzelf een orgasme te geven was intens, een bijna oncontroleerbaar verlangen. ‘Niet met jezelf spelen meisje….je krijgt nog veel meer straf en extra straf kun je daar niet bij gebruiken.’ zijn woorden bleven nagalmen. Toverden nieuwe beelden in haar hoofd, wakkerden nieuwe verlangens aan. In de rust van even niet geteisterd worden door de continue stroom van slagen die haar billen raakte werd ze zich bewust van haar lichaam. Haar billen gloeiden, haar buik leek voortdurend te willen samentrekken alsof ze zich in een niet te stoppen doorlopend onzichtbaar orgasme bevond. Haar vingers zochten de weg, het werd wazig voor haar ogen, ze vergat de wereld. Er was maar één doel, opnieuw klaarkomen.

Opnieuw kwam hij binnen. ‘Je hoeft me niet te vertellen dat je met jezelf gespeeld hebt, ik weet dat je het niet hebt kunnen weerstaan. Je krijgt er je straf voor straks, maar eerst gaan we verder met je andere straf.’

Hij nam haar bij de arm, bracht haar naar de kamer waar ze opnieuw plaats moest nemen op de salontafel. Dit keer bond hij haar benen strakker bij elkaar en trok ze verder naar achteren, ook plaatste hij tepelklemmen op haar nog gevoelige tepels.

‘Dit keer ga ik je harder slaan, eerst met deze hard houten paddel. Daarna met de canes.’

De pijn in haar tepels, veroorzaakt door de klemmen, leidde haar af. Het leek daardoor of de slagen met de paddel harder aankwamen, het brandende gevoel in haar billen werd intenser, ze kon het ene orgasme niet meer onderscheiden van het andere. Er was pijn, er was genot, er was een gevoel van gestraft worden, er was een gevoel van fantaseren over straf en alles mengde zich tot een waas van intense pijn balancerend op de rand van genot.

Hoe lang het had geduurd wist ze niet, ze was verdwaald in het beleven, in het voelen.

Haar lichaam protesteerde tegen de houding, hij had haar losgemaakt en opgedragen om voorover gebogen bij de keukentafel te gaan staan.

‘Benen wijd…ik wil zien hoe geil je nog steeds bent.’

Met harde slag raakte het harde hout haar billen, het eerste orgasme was een voorzichtig doorbreken van een dam waar het water uit sijpelde. Naarmate de slagen harder werden en de intensiteit groter brak de dam, een golf van spuitende orgasmes, het één na het andere, volgden elkaar op. Het kostte haar meer en meer moeite om te blijven staan, haar lichaam raakte uitgeput. Van het voortdurend opvangen van de pijn, van het voortdurend geprikkeld zijn, van de ontelbare orgasmes die ze had gehad. Het moment dat ze bijna onderuit ging ving hij haar op, met zijn hand tussen haar benen gromde hij in haar oor ‘Nog één keer voor mij geil meisje, geef me alles maar’, golf na golf spoelden over zijn handen. Het werd zwart voor haar ogen en ze was zich vaag bewust van hoe de kracht uit haar benen verdween.

Ze lag op de bank, hij keek naar haar. Een glimlach sierde haar gezicht, ze opende haar benen en haar vingers verdwenen in zachte warmte, haar andere hand kneep zachtjes in haar gevoelige tepel. ‘Zal ik je eens iets heel erg geils laten zien?’ vroeg ze…..

MisTique

Instagram: @zinnestrelend

Website: mistique-secrets

BDSM bij De-mouge.com
Bestel voor 12:00 uur 's middags en je bestelling wordt de volgende dag geleverd.

Onze nieuwsbrief

Wil je als eerste worden geïnformeerd over een nieuw informatief of opwindend artikel en alle BDSM events ontvangen in je mailbox?

Wij versturen geen spam!

Upload je verhaal